بهینه‌سازی چندهدفه‌ دو الگوی سایبان متحرک ساختمان اداری برای کاهش مصرف انرژی و افزایش نور روز

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات گردشگری معماری و شهرسازی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 گروه معماری، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

3 گروه معماری، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

4 گروه معماری، مرکز تحقیقات افق‏های نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.48308/sdge.2024.234834.1187
چکیده

با افزایش جمعیت جهان، نیاز به انرژی به‏ویژه در ساختمان‏ها افزایش یافته است. الگوهای مناسب برای بهره‏وری انرژی نیازهای ساکنین بناهای معماری به‏ویژه ساختمان‏های اداری در تأمین پایداری محیط از اهمیت ویژه‏ای برخوردار است. از سویی، نور روز کافی که یکی‏ از مهمترین عوامل تأمین‏کننده آسایش بصری ساکنین ساختمان‏هاست، تولید گرما می‏کند که خود باعث افزایش مصرف انرژی سرمایشی به‏ویژه در اقلیم گرم‏ و خشک می‌شود. از این‏رو، باتوجه ‏به بحران انرژی در ساختمان‌ها، توجه‏به معیارهای مؤثر در میزان مصرف انرژی و آسایش بصری ضروری به‏نظر می‌رسد. یکی‏از روش‏های مؤثر در بهینه‌سازی مصرف انرژی ساختمان‌های پایدار، سایبان‌ها هستند و سایبان‌های متحرک به دلیل امکان پویایی و انطباق‌پذیری با نور روز و چرخش خورشید، می‌توانند کاربرد ویژه‌ای داشته‏ باشند. هدف این پژوهش، بهره‏گیری از پتانسیل‌های سایبان‌های متحرک در بهینه‌سازی نور روز و بهره‌وری مصرف انرژی به‏صورت همزمان است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از تحقیقات کمی است. شیوه انجام کار، روش آزمایشی و شبیه‌سازی بوده ‏است. مدل مرجع به‏ابعاد 6*6 مترمربع در طبقه سوم ساختمان 4 طبقه، در 3حالت کلی شامل بدون سایبان، حالت سایبان پیرامونی و سایبان جمع‌شونده در تنها یک پنجره در جبهه جنوبی فضای اداری با نسبت 40 درصد، به‏تفکیک چهارفصل و درنهایت سالیانه در افزونه لیدی‏باگ‏تولز مورد شبیه‌سازی و تحلیل قرار گرفت. ازمیان 200 گزینه مورد طراحی، بهترین گزینه‏ها انتخاب شد. نتایج نشان‏می‏دهد با بکارگیری سایبان‏های متحرک انطباق‏پذیر در نماهای ساختمان‏های اداری شهر اصفهان، می‏توان به بهینه‏سازی سطح مفید نور روز به‏میزان بیش‏از 20درصد و کاهش مصرف انرژی بیش‏از 48 درصد دست یافت.