بهینهسازی چندهدفه دو الگوی سایبان متحرک ساختمان اداری برای کاهش مصرف انرژی و افزایش نور روز
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات گردشگری معماری و شهرسازی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه معماری، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 گروه معماری، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
4 گروه معماری، مرکز تحقیقات افقهای نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.48308/sdge.2024.234834.1187چکیده
با افزایش جمعیت جهان، نیاز به انرژی بهویژه در ساختمانها افزایش یافته است. الگوهای مناسب برای بهرهوری انرژی نیازهای ساکنین بناهای معماری بهویژه ساختمانهای اداری در تأمین پایداری محیط از اهمیت ویژهای برخوردار است. از سویی، نور روز کافی که یکی از مهمترین عوامل تأمینکننده آسایش بصری ساکنین ساختمانهاست، تولید گرما میکند که خود باعث افزایش مصرف انرژی سرمایشی بهویژه در اقلیم گرم و خشک میشود. از اینرو، باتوجه به بحران انرژی در ساختمانها، توجهبه معیارهای مؤثر در میزان مصرف انرژی و آسایش بصری ضروری بهنظر میرسد. یکیاز روشهای مؤثر در بهینهسازی مصرف انرژی ساختمانهای پایدار، سایبانها هستند و سایبانهای متحرک به دلیل امکان پویایی و انطباقپذیری با نور روز و چرخش خورشید، میتوانند کاربرد ویژهای داشته باشند. هدف این پژوهش، بهرهگیری از پتانسیلهای سایبانهای متحرک در بهینهسازی نور روز و بهرهوری مصرف انرژی بهصورت همزمان است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از تحقیقات کمی است. شیوه انجام کار، روش آزمایشی و شبیهسازی بوده است. مدل مرجع بهابعاد 6*6 مترمربع در طبقه سوم ساختمان 4 طبقه، در 3حالت کلی شامل بدون سایبان، حالت سایبان پیرامونی و سایبان جمعشونده در تنها یک پنجره در جبهه جنوبی فضای اداری با نسبت 40 درصد، بهتفکیک چهارفصل و درنهایت سالیانه در افزونه لیدیباگتولز مورد شبیهسازی و تحلیل قرار گرفت. ازمیان 200 گزینه مورد طراحی، بهترین گزینهها انتخاب شد. نتایج نشانمیدهد با بکارگیری سایبانهای متحرک انطباقپذیر در نماهای ساختمانهای اداری شهر اصفهان، میتوان به بهینهسازی سطح مفید نور روز بهمیزان بیشاز 20درصد و کاهش مصرف انرژی بیشاز 48 درصد دست یافت.