مقایسه مقدار شاخص سطح برگ در فواصل مختلف حاشیه جاده های احداث‌شده در جنگل های هیرکانی (بررسی موردی: تیپ ممرز - راش جنگل خیرود، مازندران)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مهندسی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

3 دانشجوی دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

doi
چکیده

هدف از این پژوهش، بررسی مقدار LAI در حاشیه جاده­های اصلی جنگلی و مقایسه آن با فواصل مختلف در تیپ ممرز - راش است. منطقه مورد بررسی بخش نم­خانه جنگل خیرود انتخاب شد و مقدار LAI در 16 خط‌نمونه به طول 100 متر از حاشیه دو طرف جاده تا درون جنگل (در هر خط‌نمونه 9 نقطه در فواصل صفر (حاشیه جاده)، پنج، 10، 15، 20، 30، 45، 60 و 100 متری)، با روش عکس­برداری نیم کروی مورد عکس­برداری قرار گرفتند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد تأثیر فاصله از جاده بر مقدار LAI معنی‌دار است (001/0 > P). بر اساس نتایج آزمون توکی، مقدار LAI در فاصله 100 متری به­طور معنی‌‌داری بیشتر از فواصل صفر، پنج، 10 و 15 متری از جاده‌های جنگلی است (05/0 > P). بهترین رابطة برازش بین مقدار LAI و فاصله از جاده بر اساس مقادیر R2adj (60/0) و درصد RMS (13/9)، تابع توانی مثبت به­دست آمد. نتایج نشان ‌‌‌داد که جاده­های اصلی جنگلی تا فاصله 15 متری، بر مقدار LAI تأثیر گذاشته­اند؛ بنابراین می‌‌‌توان اظهار داشت که ترافیک و عرض بستر کم و پیروی از اصول همگام با طبیعت در ساخت جاده­های خیرود، سبب شده است که مقدار تنش وارده به بوم‌سازگان کاهش‌یافته و تعادل بوم­شناختی کمتر دست­خوش تغییر می­شود.