مقایسه مقدار شاخص سطح برگ در فواصل مختلف حاشیه جاده های احداثشده در جنگل های هیرکانی (بررسی موردی: تیپ ممرز - راش جنگل خیرود، مازندران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانشجوی دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی مقدار LAI در حاشیه جادههای اصلی جنگلی و مقایسه آن با فواصل مختلف در تیپ ممرز - راش است. منطقه مورد بررسی بخش نمخانه جنگل خیرود انتخاب شد و مقدار LAI در 16 خطنمونه به طول 100 متر از حاشیه دو طرف جاده تا درون جنگل (در هر خطنمونه 9 نقطه در فواصل صفر (حاشیه جاده)، پنج، 10، 15، 20، 30، 45، 60 و 100 متری)، با روش عکسبرداری نیم کروی مورد عکسبرداری قرار گرفتند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد تأثیر فاصله از جاده بر مقدار LAI معنیدار است (001/0 > P). بر اساس نتایج آزمون توکی، مقدار LAI در فاصله 100 متری بهطور معنیداری بیشتر از فواصل صفر، پنج، 10 و 15 متری از جادههای جنگلی است (05/0 > P). بهترین رابطة برازش بین مقدار LAI و فاصله از جاده بر اساس مقادیر R2adj (60/0) و درصد RMS (13/9)، تابع توانی مثبت بهدست آمد. نتایج نشان داد که جادههای اصلی جنگلی تا فاصله 15 متری، بر مقدار LAI تأثیر گذاشتهاند؛ بنابراین میتوان اظهار داشت که ترافیک و عرض بستر کم و پیروی از اصول همگام با طبیعت در ساخت جادههای خیرود، سبب شده است که مقدار تنش وارده به بومسازگان کاهشیافته و تعادل بومشناختی کمتر دستخوش تغییر میشود.