موارد غیرقابل انجام شدن تعهدات در قراردادها

نویسندگان

1 گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی،خمین، ایران. رایانامه: hkhosravi88@gmail.com

2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی،خمین، ایران. رایانامه: Hmdrashidi@aeoi.org.ir

3 گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران. رایانامه: Maarefteacher@yahoo.com

doi
10.30495/alr.2022.1960512.2387
چکیده

یکی از انواع تعهدات که در خصوص مبنا و ماهیت آن، دیدگاههای متفاوتی وجود دارد، تعهدات طبیعی است؛ تعهداتی که برای متعهد ً له، قانونا حق مطالبه نمیباشد، اما اگر متعهد به میل و ارادهی خود، این تعهد را ایفا نماید، دعوای استرداد او مسموع نخواهد بود. موضوع این نوشتار، موارد غیرقابل انجام شدن تعهدات در قراردادها است. تعهد رابطه حقوقی است که به موجب آن شخصی در برابر دیگری مکلف به انتقال و تسلیم مال یا انجام کار یا خودداری از انجام کاری می‌شود. در تعهدات قراردادی، حاکمیت اراده به عنوان یک اصل پذیرفته می‌شود و در تعهدات قانونی مبنای تعهد، حاکمیت قانون و لاضرر است. غیر ممکن شدن اجرای تعهد ممکن است ناشی از قانون باشد و اگر عدم امکان اجرا امری موقتی باشد یا در فاصله بین ایجاد تعهد و زمان اجرا موجود باشد و سپس رفع گردد، موجب سقوط تعهد نمی‌گردد.