بررسی جداسازی پایه در بهبود رفتار ساختمانهای فولادی تحت تاثیر اعمال زلزلههایی با زوایای مختلف
نویسندگان
1 گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران.
3
4 گروه عمران، ، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
doi
چکیده
جداسازی لرزه ای یک روش طراحی مقاوم در برابر زلزله است که بر اساس کاهش تقاضای لرزه ای به جای افزایش ظرفیت سازه ای می باشد. با توجه به کثرت مطالعات انجامشده در زمینه ی بررسی رفتار لرزه ای جداساز ها تحت اثر زلزله، در این تحقیق، نقش جداساز پایه در بهبود رفتار ساختمان های فولادی تحت تأثیر اعمال زلزله هایی با زوایای مختلف با در نظر گرفتن اثر ارتفاع سازه و شکل پلان موردبررسی قرارگرفته است. در تحقیق حاضر، ساختمانهای فولادی با و بدون جداساز پایه لاستیکی- سربی (LRB) بهصورت سهبعدی با تعداد طبقات 8 و 12 و پلان های منظم مربعی و مستطیلی مدلسازی شده اند و عملکرد لرزهای آنها با توجه به زاویه ی اعمال 4 زوج رکورد زلزله (8 رکورد زلزله) نزدیک به گسل (0، 30، 60 و 90 درجه) بر اساس دستورالعمل FEMA P695 تحت تحلیلهای دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی در نرمافزار SAP2000 موردبررسی و مقایسه قرارگرفته اند. نتایج بررسی ها نشان داد که ساختمان های فولادی تحت زوایای 60 و 90 درجه دارای پاسخ های لرزه ای بزرگتر و بحرانی تری بوده اند و تأثیر جداساز بر کاهش پاسخ های لرزه ای ساختمان ها در زوایای 0 و 30 درجه اندک و در زوایای 60 و 90 درجه چشم گیرتر بوده است. استفاده از جداساز، تأثیر بسیار زیادی بر بهبود عملکرد و پاسخ های لرزه ای سازه ها داشته است. همچنین نتایج نشان داد که در اکثر رکوردها، ارتفاع بیش از شکل پلان بر پاسخ های لرزه ای ساختمانهای جداسازی شده تأثیرگذار بوده است.