بررسی تاثیرات گفتمان نظام حاکمیتی ایران و عراق در تداوم جنگ تحمیلی
نویسندگان
1 دانشآموخته مقطع دکتری تاریخ انقلاب اسلامی، پژوهشکده امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/irs.2025.508366.1266چکیده
برخیکارشناسان و حتی فرماندهان جنگ، براین باورند که ایران میباید بعد از فتح خرمشهر در سال1361 شرایطی مثل قطعنامه 598 را میپذیرفت و به جنگ خاتمه میداد؛ زیرا با فتح خرمشهر و عقبنشینی عراق به مرزهای اولیه این امکان محقق شده بود و ایران میتوانست با یک مانور سیاسی جنگ را تمام کند. اما چرا این امر اتفاق نیفتاد و جنگ ادامه پیدا کرد، پرسشی است که در این پژوهش براساس تحلیل گفتمان نظام حاکمیتی دو کشور ایران و عراق به آن پرداخته خواهد شد. مدعای مطرحشده در پژوهش حاضر به عدمتحقق خواستهها و اهداف طرفین درگیردر جنگ تأکید دارد. پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به ﺗﺮﺳﻴﻢ و تفسیر ﻓﻀﺎی گفتمانی ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮﻛﺸﻮر اﻳﺮان در مقطع ﺟﻨﮓ بعد از فتح خرمشهر خواهد پرداخت. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که دﻻیل تداوم ﺟﻨﮓ بعد از فتح خرمشهر در خرداد 1361، حاصل تغییرات در نظام گفتمان حاکمیتی ایران از ﮔﻔﺘﻤﺎن ﻣﺼﻠﺤﺖﮔﺮای اﺳﻼﻣﻲ به گفتمان آرﻣﺎنﮔﺮاﻳﻲ ارزشﻣﺤﻮر مبتنی بر مباحث ایدئولوژیک و اعتقادی بوده است. شیوه جمعآوری اطلاعات و دادههای تحقیق نیز روش پژوهش در منابع اسنادی وکتابخانهای است.