تأثیر تعامل معلم و زبان آموز در پیشرفت تحصیلی و یادگیری زبان: بررسی شیوه های خودتنظیمی در بستر تغییرات اجتماعی - فرهنگی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبانانگلیسی، واحد ملکان، دانشگاه آزاداسلامی، ملکان، ایران.
doi
چکیده
مقالۀ حاضر با هدف بررسی تعامل بین معلم و زبانآموزان که نقش مهمی در یادگیری و موفقیت تحصیلی آنها در مطالعۀ زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی دارد، انجام شده است. به این منظور راهکارهای یادگیری خودتنظیمی و تاثیر غیرمستقیم آن در بستر تغییرات اجتماعی – فرهنگی مورد بررسی قرار گرفته است. نمونهای متشکل از ۲۱۸ زبانآموز )۱۰۲ مرد و ۱۱۶ زن( از میان ۶۴۵ زبانآموز انتخاب شدهاند.این افراد بین دامنۀ سنی ۱۸ الی ۴۵ و از بین دانشجویان رشتۀ زبان انگلیسی دانشگاه آزاد تبریز انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای یادگیری خودتنظیمی و تعامل بین معلم و دانشآموز و هم چنین از معدل آنها استفاده شد و دادههای جمعآوری شده با استفاده از آزمونهای همبستگی و تحلیل عاملی بررسی و تحلیل شدند. روش آزمون فرضیۀ مدل معادلات ساختاری نشان داد که رابطۀ بین معلم و زبانآموز به صورت مستقیم و چشمگیری بر روی پیشرفت تحصیلی آنها تأثیر میگذارد (0.45=r). به علاوه، نتایج به دست آمده نشانگر این بود که تأثیر رابطۀ بین تعامل معلم و زبانآموز در پیشرفت زبانآموزان به واسطۀ تأثیر یادگیری خود تنظیمی انجام شده است(0.47 =r) . مشارکت سببی عوامل اجتماعی که شامل تعامل بین معلم و زبانآموز و یادگیری خودتنظیمی است در پیشرفت تحصیلی آنها اثبات شد. این نتایج ضرورت توجه جدی برنامهریزان آموزشی، مشاوران، و معلمان به موضوع پیشرفت تحصیلی فراگیران با استفاده از راهکارهایی چون افزایش میزانتعاملویادگیریخودتنظیمیرانشانمیدهد