مدل تبیین فرایند انگیزۀ خدمت عمومی اعضای هیأت‌علمی واحدهای دانشگاه آزاداسلامی استان تهران

نویسندگان

1 گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم‌و‌تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.

2 گروه مدیریت توان‌بخشی، دانشکدۀ علوم‌بهزیستی و توان‌بخشی، تهران، ایران.

3 گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم‌وتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.

4 گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم‌وتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.

doi
https://doi.org/10.82338/aukh.2025.1076981
چکیده

پژوهش حاضر باهدف ارائۀ مدل تبیین فرایند انگیزۀ خدمت عمومی اعضای هیأت‌علمی واحدهای دانشگاه آزاداسلامی استان تهران صورت‌گرفته است. روش‌تحقیق ازنظر پارادایم؛ تفسیری، ازنظر رویکرد؛ کیفی، ازنظر استراتژی؛ نسخۀ نظریۀ زمینه‌ای اشتراوس و کوربین و به‌لحاظ هدف، کاربردی است. مشارکت‌کنندگان، اعضاي هيأت‌علمي واحدهای دانشگاه آزاداسلامی استان تهران بودند که براساس روش نمونه‌گیری هدف‌مند و نظری با رعایت حداکثر تنوع انتخاب شدند. مصاحبۀ نیمه‌ساختمند با ۱۱نفر براساس اصل اشباح‌نظری انجام شد. برای تحلیل داده‌ها، از کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد. برای ارزیابی قابلیت اعتماد و اعتبار پژوهش از کنترل مشارکت‌کننده، کنترل توسط همکار، حضور طولانی‌مدت در بافت پژوهش، توضیح مفصل، و ممیزی استفاده شد. تحلیل داده‌ها ۱۶مفهوم ۴۰ویژگی و ۳۳۱بُعد استخراج گردید. اجزای مدل فرایند انگیزۀ خدمت عمومی اعضای هیأت‌علمی بااستفاده‌از ۱۱6نمودار، ۵فرایند فرعی و ۱۵تاکتیک راهبردی شکل گرفت. درنهایت، مدلی مشتمل بر انگیزۀ خدمت عمومی اعضای هیأت‌علمی دانشگاه به‌عنوان پدیدۀ مرکزی، شرایط فردی (ابعاد روان‌شناختی)، شرایط اجتماعی فرهنگی (اعتبار و هویت فردی خانوادگی)، و شرایط دانشگاهی (پاسخ‌گویی اجتماعی سازمان، امنیت شغلی)، به‌عنوان عوامل تأثیرگذار، راهبردها (شرکت در سیاست‌گذاری درون و برون دانشگاهی)، و پیامدهای فردی (ارتقاء ابعاد روان‌شناختی عضو هیأت‌علمی)، پیامدهای اجتماعی فرهنگی (ارتقاء سلامت‌جامعه)، و پیامدهای دانشگاهی (نتایج ادراکی در پاسخ‌گویی، معضلات و آسیب‌ها در بخش پژوهش)، همراه با خط سیر داستان ارائه گردید.