نقش باالقوه نورون زایی در درمان آلزایمر

نویسندگان

1 دپارتمان علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 دپارتمان علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا، بیمارستان خاتم الانبیاء، تهران، ایران.

doi
10.22038/mjms.2017.10137
چکیده

مقدمه  بیماری آلزایمر شایع‎ترین شکل دمانس در افراد سالخورده است. ویژگی‎های آسیب‎شناسی بافتی آن انباشت برون سلولی پروتئین آمیلوید بتا و هایپرفسفولاریزاسیون پروتئین تاو است. باور بر این است که این بیماری تحلیل برنده نورونی با اختلال عملکرد سیناپسی و مرگ نورونی پیاپی آغاز می‎شود. پژوهشگران اعتقاد دارند که نورون زایی در بزرگسالی مشاهده می‎شود؛ بنابراین جبران نورون‎های از دست رفته می‎تواند یک رویکرد درمانی برای بهبود و کنترل آلزایمر باشد. رشته در حال توسعه سلول‎های بنیادی، پتانسیل درمانی بزرگی را برای بیماری‎های مزمن نورولوژیک مانند آلزایمر به خصوص اگر با رویکرد‎های درمانی چند هدفی همراه باشد پیشنهاد می‎دهد. نشان داده شده است که محیط غنی اثرات مثبتی را در عملکرد شناختی بیماران از طریق چند مکانیسم از جمله تنظیم نورون زایی دارد.  نتیجه گیری  پیشرفت‎های صورت گرفته در نورون زایی، سلول بنیادی درمانی و محیط غنی در آلزایمر در این مقاله مرور شده اند و چالش‎های احتمالی استفاده از این درمان‎ها در آلزایمر بحث شده اند.