مدل ظرفیت¬سازی رفتاری در اجرای نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی
نویسندگان
1 گروه مدیریت دولتی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران
2 گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
doi
چکیده
درعصر حاضر، نظامهای رفاه و تأمین اجتماعی بهعنوان یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار و عدالت اجتماعی شناخته میشوند. این پژوهش با هدف طراحی مدل ظرفیتسازی رفتاری در اجرای نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی انجام شده است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و توسعهای و از لحاظ نوع دادهها آمیخته اکتشافی است که از رویکرد آمیخته متوالی اکتشافی استفاده شده است. در مرحله کیفی با استفاده از روش تحلیل مضمون، مدل از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته با 15 نفر از خبرگان دانشگاهی و اجرایی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، طراحی شد که در این مرحله شش بعد، هجده مولفه و پنجاه و چهار شاخص به دست آمد. برای اعتبارسنجی مدل، از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد، بدینصورت که پرسشنامهای براساس عوامل احصاء شده در مرحله کیفی، طراحی و در بین 199 نفر از مدیران اجرایی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، توزیع شد تا روابط بین شاخصها و مولفهها ارزیابی شود. دادههای مرحله کمی با استفاده از نرم افزار Smart Pls نسخه 3 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتههای تحقیق نشان داد که مدل ظرفیتسازی رفتاری در اجرای نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی شامل ابعاد ظرفیتسازی شناختی، ظرفیتسازی انگیزشی، ظرفیتسازی اجتماعی سازمانی، ظرفیتسازی ارتباطی، ظرفیتسازی فرهنگی و بعد توانمندسازی است. تحلیلهای کمی نیز معنیداری ارتباط بین شاخصها و مولفههای مورد نظر را تایید کردند. نتایج پژوهش میتواندضمن کمک به غنای ادبیات نظری در حوزه ظرفیتسازی رفتاری، زمینهساز اجرای بهینه نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی گردد. نتایج پژوهش میتواندضمن کمک به غنای ادبیات نظری در حوزه ظرفیتسازی رفتاری، زمینهساز اجرای بهینه نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی گردد.
