فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر استرس شغلی بر عملکرد و اینرسی سازمانی با میانجیگری فعالیت بدنی در مدیران، کارکنان و کارگران صنایع فولاد آلیاژی ایران انجام شد. رویکرد تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل مدیران، کارکنان و کارگران مراکز فعال صنایع فولاد آلیاژی بود و نمونه‌ها با روش خوشه‌ای و تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها از طریق شش پرسشنامه استاندارد شامل اطلاعات دموگرافیک، اینرسی سازمانی، عملکرد سازمانی، فعالیت بدنی و استرس شغلی جمع‌آوری شد که همگی دارای روایی و پایایی تأیید شده در پژوهش‌های داخلی و خارجی بودند. تحلیل داده‌ها در دو سطح انجام شد؛ نخست آمار توصیفی برای بررسی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و آزمون‌های نرمال بودن داده‌ها و سپس آمار استنباطی شامل مدل معادلات ساختاری و تحلیل مسیر با استفاده از نرم‌افزارهای آماری. نتایج نشان داد که داده‌ها دارای نرمال بودن کافی بوده و مدل ساختاری از برازش مناسبی برخوردار است. تحلیل مسیر نشان داد که استرس شغلی تأثیر منفی و معنی‌داری بر عملکرد و اینرسی سازمانی دارد و همزمان بر فعالیت بدنی تأثیر مثبت دارد. فعالیت بدنی نیز تأثیر منفی بر اینرسی سازمانی و عملکرد سازمانی دارد، اما نقش میانجی آن در مسیر استرس شغلی به عملکرد سازمانی مورد تأیید قرار نگرفت، در حالی که در مسیر استرس شغلی به اینرسی سازمانی به عنوان میانجی جزئی عمل کرد. این یافته‌ها حاکی از آن است که کاهش استرس شغلی و ترویج فعالیت بدنی می‌تواند به کاهش اینرسی سازمانی و ارتقای عملکرد سازمانی کمک کند و برنامه‌ریزی سازمانی برای مدیریت استرس و توسعه فعالیت‌های بدنی از اهمیت بالایی برخوردار است.