تعامل اسید گالیک و تمرین شنا بر هیستولوژی تخمدان در موش‌های صحرایی مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

2 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

3 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

doi
10.22034/ascij.2022.1947541.1348
چکیده

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) علت اصلی ناباروری ناشی از فقدان تخمک‌گذاری و نتیجه استرس اکسایشی بافت تخمدان است که با اختلال در عملکرد تخمدان همراه می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی اثر 4 هفته تجویز گالیک اسید (GA) و تمرین شنا (EX) بر پارامترهای هیستولوژیک تخمدان در مدل PCOS می‌باشد. تعداد 40 سر موش صحرایی ماده بالغ نژاد ویستار با وزن 10 ± 180 گرم به‌طور تصادفی در 5 گروه کنترل،PCOS ، GA + PCOS، PCOS + EX و PCOS + GA + EX قرار گرفتند. برای ایجاد مدل PCOS، لتروزول (1 میلی گرم بر کییلوگرم) به مدت 28 روز گاواژ شد. سپس، تجویز خوراکی اسید گالیک به مدت 4 هفته و تمرینات شنا 3 جلسه در هفته و به مدت 4 هفته انجام شد. در پایان، پس از تشریح تخمدان و رنگ‌آمیزی با هماتوکسی‌لین-ائوزین، ارزیابی‌‌های بافتی صورت گرفت. نتایج کاهش معنادار قطر جسم زرد، تعداد فولیکول‌های تک لایه، چند لایه، ثانویه، گراف و جسم زرد در گروه PCOS و نیز افزایش معنی‌دار تعداد فولیکول‌های آترتیک و کیستیک را نسبت به گروه کنترل نشان داد. در حالی که تعامل تجویز اسید گالیک و تمرین شنا سبب بهبود شاخص‌های تخمدان گردید. با این حال، تغییر معنا‌داری در قطر اووسیت و فولیکول‌های بدوی و چند لایه در گروه‌های مطالعه مشاهده نشد. به نظر می رسد گالیک اسید و تمرین شنا در بازگرداندن فولیکولوژنز موش‌های صحرایی مبتلا به PCOS و بر روند تخمک‌گذاری موثر واقع شوند.