رژیم حقوقی حاکم برکنترل تسلیحات از منظر معاهده منع جامع آزمایش هسته ای
نویسندگان
1 استادیارگروهحقوق، واحدتهرانمرکزی، دانشگاهآزاداسلامیتهران، ایران
2 دانشجویدکتریگروه حقوق بینالمللعمومی، واحدامارات، دانشگاهآزاداسلامی، دبی، اماراتمتحده عربی
3 استادیارگروهحقوق، واحدتهرانمرکزی، دانشگاهآزاداسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/alr.2023.1959525.2374چکیده
جهان هسته ای با چالشهایی در حوزه کنترل تسلیحات مواجه و به دنبال یک راه حل منحصر به فرد برای اقدامات اعتمادساز برای نظم هسته ای است. دراین راستا معاهده منع جامع آزمایش هسته ای درجهت تقویت قراردادهای پادمان و رفع نیاز کشورهای دارای سلاح هستهای عضو معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای، طراحی و به صورت الگوی واحدی در قراردادهای دوجانبه میان کشورهای دارای قرارداد پادمان با آژانس امضا شده که عملاً وظیفه اصلی خود درنظارت برآزمایش های هسته ای را با ساختارموجود برآورده نکرده است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی به دنبال پاسخ این سوال است که چگونه معاهده منع جامع آزمایش هسته ای می تواند رژیم نظارتی برای کنترل تسلیحات هسته ای ایجاد کند؟ یافته های حاصل از تحقیق حاکی از این موضوع است که با لازم الاجراء شدن معاهده، غایت اصلی معاهده که همان کنترل تسلیحات هسته ای است از طریق سازمان اجرایی معاهدۀ منع جامع آزمایشهای هستهای مهیا خواهدشد.
