فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در دنیای پررقابت امروز، نوآوری نیروی انسانی به‌عنوان یک مزیت رقابتی کلیدی برای سازمان‌ها محسوب می‌شود. بااین‌حال، شکل‌گیری رفتار نوآورانه کارکنان صرفاً به توانایی‌های فردی وابسته نبوده و تحت‌تأثیر عوامل درون‌فردی مانند خودانضباطی و نیز بسترهای محیطی و تغییرات اجتماعی-فرهنگی سازمان قرار دارد. این پژوهش باهدف بررسی نقش خودانضباطی در شکل‌گیری رفتار نوآورانه باتأکیدبر بسترهای محیطی و تغییرات اجتماعی-فرهنگی سازمان انجام شد. تحقیق حاضر ازنظر هدف، کاربردی و گردآوری داده‌ها، توصیفی-پیمایشی است. جامعۀ آماری شامل کارکنان سازمان‌های خدماتی شهر تبریز در سال ۱۴۰۴ش، بود که بااستفاده‌از فرمول کوکران، ۳۸۴نفر به‌صورت تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها ازطریق 3پرسش‌نامۀ استاندارد – خودانضباطی، بسترهای محیطی و رفتار نوآورانه، گردآوری شد. روایی ابزارها به‌کمک نظر خبرگان و تحلیل عاملی تأییدی، و پایایی آن‌ها با آلفای کرونباخ (به‌ترتیب 81/0، 78/0 و 84/0)، تأیید شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار AMOS استفاده گردید. نتایج نشان داد خودانضباطی کارکنان اثر مثبت و معناداری بر رفتار نوآورانه دارد و این رابطه در سازمان‌هایی با بستر محیطی حمایت‌گر و تغییرات اجتماعی-فرهنگی مطلوب تقویت می‌شود. براساس این یافته‌ها، می‌توان نتیجه گرفت توسعۀ مهارت‌های خودانضباطی همراه‌با بهبود شرایط محیطی و توجه‌به تحولات اجتماعی و فرهنگی سازمان، نقش مهمی در ارتقای نوآوری کارکنان ایفاء می‌کند.