بررسی زندهمانی سلولهای بنیادی مزانشیمی ژله وارتون انسان در کپسولهای آلژیناتی
نویسندگان
1 گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه زیستشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه زیستشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/ascij.2022.1958757.1391چکیده
سلولهای بنیادی با توان تکثیر بالا را میتوان از بافتهای مختلف بدن جدا کرد. این سلولها از مزودرم جنین منشاء گرفته و در بافتهایی مانند مغز استخوان، بافت چربی، مایع آمنیون و ژله وارتون یافت میشوند. در این مطالعه، به بررسی زندهمانی سلولهای بنیادی مزانشیمی ژلهی وارتون انسان درون کپسولهای آلژیناتی پس از گذشت 7، 14و 21 روز پرداختهشده است. در این مطالعهی تجربی، 10 نمونه بند ناف از مادران باردار طی سزارین تهیه و رگهای نمونه بند ناف جداسازی گردید. سپس در محیط DMEM-HG حاوی 10 درصد سرم FBS به مدت 5 روز کشت داده شد. برای نشان دادن خاصیت بنیادینگی این سلولها مارکرهای CD73، CD34 وCD45 را توسط تکنیک فلوسیتومتری مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از تأیید سلولها درون هیدروژلهای آلژینات کپسوله شدند. زندهمانی سلولهای کپسوله شده توسط تریپان بلو و MTT مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کپسولها به شکل کروی و دارای حاشیه یکنواخت بوده بهصورت هموژن در سرتاسر کپسول پراکنده شدهاند. کپسوله کردن سلولهای بنیادی مزانشیمی ژله وارتون سبب تغییر مورفولوژی و زیست پذیری آنها نشد. پس از گذشت21 روز زندهمانی سلولهای کپسوله شده حفظ شده بود. آلژینات بهعنوان یک داربست سهبعدی زیست تجزیهپذیر با خاصیت زندهمانی مناسب سلولی میتواند گزینهی مناسبی جهت سلول درمانی و مهندسی بافت با خاصیت عدم رد پیوند مورد استفاده قرار بگیرد.