مبانی و چالش های تعیین قانون حاکم بر قراردادهای الکترونیکی بین المللی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. رایانامه: la.bagheri.s@gmail.com
2 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران. (نویسنده مسئول). رایانامه: m.safavi@gv.ac.ir
3 استادیار گروه الهیات، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران. رایانامه: salehyamrali@gonbad.ac.ir
doi
10.30495/alr.2022.1954590.2316چکیده
زمینه و هدف: قراردادهای الکترونیکی نوعی قرارداد هستند که در آنها تعامل بین طرفین در انعقاد قرارداد میتواند از طریق ابزارهای الکترونیکی مختلف مانند پست الکترونیکی، یک برنامه کامپیوتری یا توسط دو عامل الکترونیکی که برای تشخیص شکلگیری قرارداد برنامهریزیشدهاند، صورت پذیرد. اما آنچه در خصوص این قراردادها حائز اهمیت است، قانون حاکم بر این قراردادهاست که به یک چالش مبدل شده است.روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی انجامشده است.یافتهها و نتایج: مبانی قراردادهای الکترونیکی شامل حاکمیت اراده بین طرفین، تسریع و تسهیل در انعقاد قرارداد، الحاقی بودن قرارداد الکترونیکی، عدم مراجعه و حضور فیزیکی، اصل رضایی بودن قرارداد الکترونیکی و جنبه بینالمللی بودن آن است. تغییرات حاصلشده ناشی از فناوری ارتباطات و اطلاعات و درنتیجه ظهور پدیده فضای مجازی سبب گردیده که عوامل ارتباط سابق یا وجود ندارد یا در صورت وجود به مفهوم سابق نباشد درنتیجه مفهوم عوامل ارتباطی نظیر زمان و مکان انعقاد قرارداد، محل اقامت طرفین مواجه با چالش گردیده است.