تأثیر یک جلسه فعالیت ورزشی تداومی روی نوارگردان بر مقدار HSP72 و TAC هیپوکامپ موش های نر صحرایی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاداسلامی-کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی

2 دانشگاه بیرجند،. دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی

3 دانشگاه مازندران-دانشیار فیزیولوژی ورزش

4 دانشگاه مازندران-کارشناس ارشد

doi
10.22059/jsb.2013.29525
چکیده

هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر یک جلسه فعالیت تداومی روی نوارگردان بر سطوح HSP72 و TAC هیپوکامپ موش‌های صحرایی نر بود. به این منظور، 20 سر موش صحرایی نر ویستار (وزن 1±165 گرم و سن 6 تا 8 هفته) به‌طور تصادفی در چهار گروه (هر گروه 5 سر) کنترل و سه گروه تمرین استقامتی حاد (گروه‌های 1، 2 و 3 که به‌ترتیب 30 دقیقه، 4 ساعت و 24 ساعت پس از ورزش کشته شدند) تقسیم شدند. پروتکل مورد استفاده، دویدن روی نوارگردان ویژة جوندگان بود که با سرعت 10 متر در دقیقه آغاز شد و به‌تدریج به 18 متر در دقیقه رسید. مدت زمان دویدن روی نوارگردان 60 دقیقه بود. برای مقایسة متغیرهای چهار گروه، از آزمون آماری آنالیز واریانس یکطرفه (One-way ANOVA) و متعاقب آن از آزمون توکی (05/0P?) استفاده شد. برای اندازه‌گیری مقادیر HSP72 و TAC به‌ترتیب از روش ساندویچ الایزا و رنگ‌سنجی استفاده شد. متعاقب فعالیت تداومی حاد، تغییر معناداری در مقدار HSP72 گروه 1 (30 دقیقه) و 2 (4 ساعت) نسبت به گروه کنترل مشاهده نشد؛ اما سطوح HSP72 در گروه 3 (24 ساعت) نسبت به گروه کنترل (019/0=P) و همچنین گروه 1 (30 دقیقه) (015/0=P) افزایش معناداری را نشان داد. مقدار ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام (TAC) هیپوکامپ در تمامی گروه‌های تمرینی، در مقایسه با گروه کنترل، به‌طور معناداری افزایش یافت (000/0=P). به‌طور کلی فعالیت ورزشی حاد تأثیر مفیدی بر سطوح HSP72 و TAC و افزایش نقش محافظتی آنها در هیپوکامپ موش‌های صحرایی دارد.