چالشهای دولت ایران دربرابر حقوق کودکان کار با توجه به حقوق بین الملل
نویسندگان
1 گروه حقوق، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران
2 استادگروه حقوق، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 عضو هیات علمی ،گروه حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/alr.2023.1967741.2460چکیده
زمینه و هدف: حقوق کودکان از مصادیق ویژهی حقوق بشر محسوب میشود، بنابراین نادیده گرفتن آن منجر به نقض بارز حقوق بشر از جنبهی بین المللی و هم چنین دارای عواقب جبران ناپذیر در داخل کشور میباشد. حل پدیده ی کار کودک امکانپذیر نیست مگر بااتحاد نهادهای ذی ربط، ضمانت اجرای موثر و مستمر همراه با یکسان سازی قواعد حقوقی. روش: این پژوهش کیفی و به لحاظ هدف، کاربردی و از نظرگردآوری اطلاعات به روش اسنادی و مطالعه اسناد بین المللی، انجام شده و با روش توصیفی–تحلیلی به بررسی چالش های کودکان کار در ایران با نگاهی بر حقوق بین الملل برآمده است. یافتهها و نتایج: عدم هماهنگی نهادهای مسئول، نبود بودجه ی کافی برای اجرای طرح های مبارزه با کار کودک، همراه با رکود اقتصادی ناشی از بیماری کویید 19 و اثرات ناشی از آن از مهم ترین علل حل نشدن کار کودک در داخل است. ابهام وتناقضات در قوانین داخلی در کنار پیوستن به معاهدات بین المللی این معضل را پیچیده تر نموده است.تصویب قانون حمایت از حقوق کودکان و نوجوانان مصوب 1399 در ایران جهت هماهنگی بیشتر با قوانین بین المللی گام مثبتی بوده است، لیکن دراین قانون بدون آن که سن کودک در تعاریف قبلی تغییری کرده باشد، افراد زیر 18 سال در موارد تصریح شده مورد حمایت قرار گرفته اند. بنابراین هم چنان در موارد خارج از شمول این قانون کودکان مورد حمایت لازم قرار نمیگیرند. استمرار اصلاح قوانین برای حمایت همه جانبه ضروری است.