ظرفیت و نقش دیپلماسی زن در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران؛ باتأکیدبر دیپلماسی فرهنگی

نویسندگان

1 گروه معارف اسلامی، واحد داراب، دانشگاه آزاداسلامی، داراب، ایران.

2 گروه معارف اسلامی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاداسلامی، کرمانشاه، ایران.

doi
https://doi.org/10.82338/aukh.2025.1076944
چکیده

سیاست خارجى یکى از متعالى‌ترین امور عمومى در زندگى بشر امـروز است و وظیفه خطیر تولید امنیت را برعهده دارد. ابزار دیپلماتیک یکى از عمده‌ ترین مسیرهاى شناخته‌شده برای تامین صلح و جلوگیرى از تعرض به آب و خاک و سیستم سیاسى یک کشور است. دیپلماسی فرهنگی نیز در واقع تأمین کننده منافع ملی با استفاده از ابزارهای فرهنگی است. از طرفی بانوان در ایران از دیرباز علاقه وافری به حوزه سیاسی نشان داده‌اند و دستگاه دیپلماسی یکی از جذاب‌ترین آنها برای این قشر به حساب می آید. ریشه‌های دیپلماسی به قبل از تاریخ بر‌می‌گردد. زمانی که اولین قاصدان، پیام های شفاهی را از یک رئیس به رئیس دیگری می-رساندند. پس از آن، دیپلماسی یک ارتباط پراکنده شفاهی بین دول بسیار مجزا، در جهت تجارت و نیز بحث و گفتگو پیرامون سرزمین‌های مرزی بود. مـقام معظم رهبرى در اسناد بالادستی مانند سند چشم انداز بیست ساله، سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه، برنامه هفتم توسعه، بیانیه گام دوم انقلاب، اسناد ابلاغیه وزارت خارجی، بر سیاست خارجى اهمیت ویژه‌ای داده‌اند و از حساسیت، تاثیرگذارى و دشوارى هاى میدان وسیع دستگاه دیپلماسى به مناسبت هاى مختلف بدون اشاره به جنسیت زن یا مرد سخن گفته‌اند.