استان کرمانشاه، نقطه عطفی در پیش درآمد جنگ ایران و عراق
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تاریخ انقلاب اسلامی، پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی، کارشناس گروه مطالعات انقلاب اسلامی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
2 دکتری تاریخ انقلاب اسلامی، پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/irs.2025.496547.1241چکیده
جنگ ایران و عراق (1367-1359) یکی از بحرانیترین منازعات نظامی در تاریخ معاصر خاورمیانه، ریشه در مجموعهای از پیشزمینهها و محرکهای تاریخی، سیاسی و اقتصادی دارد. اختلافات مرزیِ دیرینه میان دو کشور، موجب تنشهای مداوم و درگیریهای ارضی و سیاسی شده بود. امضای معاهدة الجزایر در سال 1353، بهرغم هدف کاهش تنشها، نتوانست اختلافات را حل کند و مشکلات اجرایی آن، شرایط را تشدید کرد. انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 تحولی اساسی در منطقه رقم زد. صدام حسین، با هدف تثبیت قدرت خود و جلوگیری از گسترش انقلاب اسلامی، به ایران حمله کرد. فرضیه اصلی پژوهش این است که محرکهای اصلی در نوار مرزی مخصوصاً در استان کرمانشاه، شروع جنگ را از نظر صدام حسین غیرقابلاجتناب کرد. سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که اختلافات مرزی در کرمانشاه همراه با موقعیت خاص استان کرمانشاه، چگونه به شروع جنگ ایران و عراق منجر شد؟ سؤال دوم اینکه چرا تهاجم عراق به ایران، براساس تحرکات نظامی عراق در ایران، غافلگیرکننده نبود؟ یافتههای پژوهش، که در چهارچوب مطالعات تاریخی- سیاسی و از نوع توصیفی-تحلیلی و مطالعات اسنادی انجام شده است، نشانگر آن است که عراق تا پیش از شروع جنگ در 31 شهریور 1359 تحرکات و تجاوزاتی نظامی خود را در نوار مرزی غرب ایران و استان کرمانشاه آغاز کرده و عملیاتهای متعددی را در این استان انجام داده بود.