مطالعه تطبیقی تاثیر فضای سبز شهری بر سلامت روان کودکان با تاکید بر رویکرد شهر دوستدار کودک (مورد پژوهی: مناطق چهار و پنج شهر کرج)
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.48308/sdge.2024.234037.1191چکیده
در دنیای شهری امروز، کودکان با عوامل استرسزا مواجه هستند که بر سلامت روان آنها تأثیر منفی میگذارد. بنابراین،ایجاد شهرهای دوستدار کودک که نیازهای کودکان را در اولویت قرار میدهند،اهمیت زیادی در برنامهریزی و طراحی شهری دارد.یکی از رویکردهایی که به طور چشمگیری مورد توجه قرار گرفته است، گنجاندن فضاهای سبز شهری مانند پارک ها و زمین های بازی برای کمک به سلامت روان کودکاناست. هدف این مقاله بررسی تأثیر فضاهای سبز شهری بر سلامت روان کودکان در چارچوب رویکرد شهر دوستدار کودک است.این پژوهش با هدف توسعهای-کاربردی انجام شده است و برای جمع آوری داده هـا از دو روش اسنادی و میدانی بهره گرفته شده است.ابتدا با استفاده از مطالعات کتابخانهای و اسنادی،اطلاعات مربوط به تاثیر فضاهایسبز شهری بر سلامتروان کودکان جمعآوری شد.سپس پرسشنامههای مناسب طراحی و توزیع شدند و تعداد 379نفر با روش نمونه گیری کوکران به عنوان نمونه انتخاب گردید.درنهایت تجزیهوتحلیل اطلاعات با استفاده از نرمافزار SPSSو روشهای آماری توصیفی و استنباطی همچون آزمون t تک نمونه ای و رگرسیون گامبهگام انجام گرفته است.در مرحله بعد،با استفاده از روش تاپسیس،تاثیر فضاهای سبز شهری بر سلامت روان کودکان در دو منطقه چهار و پنج کرج بررسی شده است. نتایج پژوهش نشان می دهدکه میانگین شاخص ها در منطقه پنج دارای تاثیرگذاری بیشتری بر سلامت روانکودکان آن منطقه نسبت به منطقه چهار خواهدداشت و یافته های مدل تاپسیس نشان داد که از مجموع مناطق مورد مطالعه، منطقه پنج با ضریب (99/0)در رتبه اول و منطقه چهار با وزن (01/0)در رتبه دوم از دیدگاه کودکان 6 تا 14قرار گرفته است.