تعریف سرمایه گذاری در قراردادهای خارجی و رویه قضایی بین المللی با تاکید بر آرای ایکسید
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. رایانامه: amirbaghaee1360@gmail.com
2 دانشیار گروه حقوق عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. (نویسنده مسئول). رایانامه: raisi.leila@gmail.com
doi
10.30495/alr.2023.1972751.2483چکیده
زمینه و هدف: اساس استقرار داشتن و تداوم هر قاعده حقوقی، حفظ شدن پویایی آن در گذر زمان میباشد و هر قاعدهای که توان منطبق شدن با واقعیتهای درونی و پیرامونی خویش را دارا نباشد، به ناچار دچار رکود میگردد. مفهوم سرمایهگذاری خارجی یکی از فرصتهای مهم در زمینه حاصل شدن پیشرفت در زمینههای متعدد در ارتباط با پروژههای کشورها در ابعاد مختلف بوده و در قوانین بینالمللی و قوانین داخلی هر کشور، سازوکارهای قانونی مشخصی برای این موضوع تعیین شده است. این مفهوم با گذشت زمان، ابتدا در چارچوب ادبیات مختلف و متنوع معاهدههای بینالمللی که بر تعداد آنها افزوده میگردد، مورد تعریف و تبیین واقع گردیده است. افزایش روزانه معاهدههای بینالمللی در زمینه سرمایهگذاری خارجی منتج به گستردهتر شدن روابط بین دولتها و به تبع آن، حادث شدن اختلافهای بیشتر بین آنها میگردد. در همین زمینه، این سؤال مطرح میگردد که سرمایهگذاری خارجی دارای چه تعریفی است و رویه قضایی با تاکید بر آرای ایکسید، چگونه بر سرمایهگذاری خارجی اثر میگذارد؟روش: این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است.یافتهها و نتایج: داوری به عنوان یک شیوه مناسب برای حلوفصل اختلافات تجاری به شمار میآید. کنوانسیون واشنگتن به عنوان سند مؤسس مرجع داوری ایکسید، هیچگونه تعریفی از مفهوم سرمایهگذاری بیان ننموده و این مرجع با اتکای بر تکنیکهای تفسیر متفاوت، تلاش در زمینه احراز نمودن معنای سرمایهگذاری داشته و این موضوع سبب اختلافاتنظر بسیاری حول موضوع سرمایهگذاری شده است.