تحلیل قواعد و استانداردهای بینالمللی کار در بخش ماهیگیری با تأکید بر حقوق کارگران شاغل در بخش ماهیگیری
نویسندگان
1 دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 دانشیار گروه حقوق بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.30495/alr.2023.1979050.2517چکیده
زمینه و هدف: یکی از مشاغلی که سازمان بینالمللی کار با توجه به اهمیت و فراوانی آن، به طور تخصصی بدان پرداخته، شغل ماهیگیری میباشد. بسیاری از کشورها تا به حال به طور خاص به ابعاد این مسئله، همچون دشواری فعالیت در این حرفه، دستمزد پایین و خطرات گوناگونی که همواره ماهیگیران را تهدید میکند، نپرداختهاند و این باعث شده تا ماهیگیران به نسبت سایر مشاغل تبعیضهای فراوانی را تجربه کنند.روش: در این پژوهش، از روش توصیفی- تحلیلی استفاده و روش کتابخانهای به عنوان روش گردآوری دادهها و اطلاعات برگزیده شده است.یافتهها و نتایج: سازمان بینالمللی کار(ILO) به عنوان نهادی پیشرو در جهت حمایت از حقوق کارگران، قوانین متعددی را جهت حمایت از حقوق ماهیگیران تدوین کرده است. کنوانسیون (شماره 188) و توصیهنامه (شماره 199) از مهمترین مصوبات سازمان بینالمللی کار در حیطه کار در بخش ماهیگیری میباشند. هدف اصلی این اسناد، فراهم کردن شرایطی است تا ماهیگیران بتوانند همراستا با سایر کارگران از امنیت شغلی بهرهمند گردند و امکان انعقاد قراردادهای کاری منصفانه، با توجه به سختی و خطرات کار در دریا را داشته باشند. کنوانسیون 188 مجموعهای از حداقل شرایط و استانداردها را ارائه میکند. با این وجود، بسیاری از کشورها از تحقق این حداقلهای ارائهشده هم عاجزند. ارائه کمکهای فنی و مالی یکی از راهکارهای اصلی برای کمک به چنین کشورهایی است؛ اما همواره باید در نظر داشت که مهمترین گام برای ارتقاء حقوق ماهیگیران، افزایش آگاهی آنان در مورد حقوق خود میباشد.