اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری بر سازگاری زناشویی و باورهای ارتباطی زنان متقاضی طلاق در بستر فرهنگی-اجتماعی شهر لار

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاداسلامی، شیراز، ایران.

2 گروه روان‌شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاداسلامی، شیراز، ایران.

doi
https://doi.org/10.82338/aukh.2025.1220165
چکیده

پژوهش باهدف ارزیابی تأثیر آموزش شناختی-رفتاری بر بهبود سازگاری زناشویی، تنظیم هیجان و باورهای ارتباطی زنان متقاضی طلاق در شهر لار باتوجه‌به زمینه‌های فرهنگی-اجتماعی آنان انجام شد. روش‌تحقیق نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل همراه با پیگیری 2ماهه بود. جامعۀ آماری شامل زنان متقاضی جدایی در شهر لار بود که با نمونه‌گیری تصادفی ساده و غربالگری اولیه، 78نفر انتخاب شدند. پس از ریزش نمونه، 76شرکت‌کننده باقی ماندند و به‌صورت تصادفی در 2گروه 38نفره قرار گرفتند. ابزارهای جمع‌آوری داده شامل پرسش‌نامه‌های سازگاری زوجی، مهار هیجانی و باورهای ارتباطی بودند. گروه مداخله، طی 8جلسۀ 120دقیقه‌ای تحت آموزش شناختی-رفتاری قرار گرفت. تحلیل داده‌ها بااستفاده‌از نرم‌افزار SPSS نسخۀ 26 و آزمون‌های تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و چندمتغیره، و T هم‌بسته انجام شد. نتایج نشان داد که مداخلۀ مذکور به‌طور معناداری باعث ارتقای سازگاری زوجی، کنترل هیجانی و باورهای ارتباطی شد. رابطۀ بین تأثیر مداخله بر سازگاری زوجی و کنترل هیجانی و نیز بین سازگاری زوجی و باورهای ارتباطی معنادار نبود، اما بهبود کنترل هیجانی نسبت‌به تغییرات باورهای ارتباطی معنادارتر بود (05/0P<). این یافته‌ها حاکی از آن است‌که آموزش شناختی-رفتاری بادرنظرگرفتن مؤلفه‌های فرهنگی-اجتماعی می‌تواند به‌عنوان راهکاری مؤثر در ارتقای سلامت‌روان و تقویت مهارت‌های ارتباطی زنان در مسیر مواجهه با جدایی مورداستفاده قرار گیرد.