جرم‌انگاری پوشش نامناسب به‌عنوان یکی از پیامدهای تغییرات فرهنگی-اجتمای در سیاست جنایی ایران و مصر در ارائۀ راهکارهای پیشگیرانه

نویسندگان

1 گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاداسلامی، بیرجند، ایران

2 گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاداسلامی، بیرجند، ایران

3 گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاداسلامی، بیرجند، ایران

doi
چکیده

این پژوهش با توجه به گسترۀ تغییرات فرهنگی–اجتماعی در ایران و مصر به‌بررسی چرایی و چگونگی شکل‌گیری مسئلۀ «پوشش نامناسب» و پیامدهای جرم‌انگاری آن می‌پردازد. و با هدف تحلیل تطبیقی سیاست جنایی دو کشور در مواجهه با این پدیده و تبیین اینکه آیا جرم‌انگاری می‌تواند ابزار مؤثری در مدیریت رفتارهای پوششی باشد یا اینکه باید به راهکارهای پیشگیرانه و غیرکیفری اتکاء کرد. روش‌‌تحقیق مبتنی‌بر رویکرد توصیفی–تحلیلی و مقایسه‌ای است و داده‌ها با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، تحلیل اسنادی و بررسی تحقیقات میدانی موجود گردآوری شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که در هر دو کشور، تحولات سریع اجتماعی، گسترش رسانه‌ها، تغییرات نسلی و تنوع فرهنگی موجب فاصله گرفتن هنجارهای رسمی از واقعیت‌های اجتماعی شده و همین شکاف، کارایی ابزارهای صرفاً کیفری را کاهش داده است. بررسی تطبیقی نشان می‌دهد که در ایران رویکرد قانونی مداخله‌گرتر است، درحالی‌که در مصر مدیریت پوشش بیشتر در قالب پیشگیری اجتماعی نرم اعمال می‌شود. نتیجه‌گیری نهایی پژوهش آن است‌که سیاست جنایی مؤثر در این حوزه باید بر پیشگیری فرهنگی، اجتماعی، رسانه‌ای، مدیریتی و حقوقی غیرکیفری تمرکز کند و جرم‌انگاری تنها زمانی می‌تواند کارآمد باشد که با واقعیت اجتماعی و مشارکت فرهنگی هم‌سو شود.