ارزیابی ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻧﻮع ﺣﻼل ﺑﺮ بازده اﺳﺘﺨﺮاج، حلالیت و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ آنتی‌اکسیدانی عصاره کاروتنوئیدی محصولات جانبی میگو

نویسندگان

1 گروه فرآوری محصولات شیلاتی، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران

2 گروه فرآوری محصولات شیلاتی، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران

doi
چکیده

محصولات جانبی میگو می‌توانند به عنوان یکی از ارزانترین مواد اولیه جهت استخراج ترکیبات زیست­فعال مانند عصاره لیپیدی غنی از رنگدانه‌های کاروتنوئیدی مورد استفاده قرار گیرد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی ترکیبات مغذی پودر حاصل از محصولات جانبی میگو، به حداکثر رساندن راندمان استخراج عصاره کاروتنوئیدی با استفاده از حلال‌های اتانول، هگزان، هگزان/استون و هگزان/ایزوپروپیل‌الکل، و همچنین ارزیابی تاثیر نوع حلال بر حلالیت و خاصیت آنتی‌اکسیدانی عصاره کاروتنوئیدی بود. مطابق با نتایج بدست آمده، پودر محصولات جانبی میگو حاوی 11/53 درصد پروتئین، 51/4 درصد رطوبت، 58/28 درصد خاکستر، 45/3 درصد چربی و 45/10 درصد کربوهیدرات بود. نتایج همچنین نشان داد که استفاده از حلال ترکیبی هگزان/ایزوپروپیل‌الکل (با نسبت 1:1) منجر به بیشترین راندمان استخراج به میزان 81/1 گرم بر 100 گرم پودر خشک می­شود، در حالیکه راندمان استخراج با حلال‌های اتانول، هگزان و هگزان/استون به ترتیب 53/1، 42/1 و 17/1 گرم بر 100 گرم پودر خشک بود. نتایج بررسی آزمون حلالیت عصاره نیز نشان داد عصاره استخراج شده با حلال اتانول دارای بیشترین میزان حلالیت در آب و بالاترین خاصیت آنتی‌اکسیدانی (تا 10/99 درصد) است. به‌طور کلی نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که استفاده از حلال‌های قطبی می‌تواند حلالیت عصاره کاروتنوئیدی استخراج شده از محصولات جانبی میگو را افزایش دهد و یکی از مهمترین چالش‌های استفاده از این ترکیب را در صنایع غذایی و دارویی تسهیل نماید.