تنوع گونه ای کنه های میان استیگمای (Acari: Mesostigmata) خاک زی جنگلهای ارسباران
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد حشره شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز
2 دانشجوی دکتری حشره شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز
3 استادیار، گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
4 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
doi
چکیده
تنوع گونهای شامل بخش عمدهای از تنوع زیستی و یکی از مهمترین شاخصهای نشاندهنده تغییرات در اکوسیستمهاست. وجود کنههای میاناستیگمای خاکزی و تغذیه و تأثیر آنها در تعادل طبیعی موجودات زنده خاک دارای اهمیت زیادی است. این پژوهش با هدف ارزیابی تنوع گونهای کنههای میاناستیگما در فصل تابستان سال 1392 با جمعآوری نمونههایی از چهار منطقه در جنگلهای ارسباران انجام شد. شاخصهای تنوع گونهای شانون، سیمسون و بریلوین و همچنین شاخصهای یکنواختی سیمسون، کامارگو و اسمیت- ویلسون با استفاده از نرمافزار Ecological Methodology 6.0 محاسبه شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بیشترین فراوانی نسبی مربوط گونههای خانوادة Veigaiidae، Veigaia nemorensis (Koch, 1836) با 54/11 درصد و Veigaia planicola (Berlese, 1882) با 34/8 درصد و کمترین آن مربوط به گونة Sejus sp. از خانوادة Sejidae با 17/0 درصد است. بیشترین مقدار شاخص تنوع شانون (61/4)، سیمسون (97/0) و همچنین بیشترین مقدار شاخص یکنواختی سیمسون نیز با (65/0) در منطقه کلاله که دارای بیشترین تعداد گونه جمعآوری شده است محاسبه شد. بالا بودن درصد فراوانی کنههای خانوادة Veigaiidae را میتوان به قدرت شکارگری بالای آنها در خاک و غنی بودن فون جنگل نسبت داد.