قرآنیترین شهید تاریخ در آیینۀ شعر پارسی از کسایی تا تجلی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان و صدا و سیما (کارشناس ارشد فلسفه و حکمت اسلامی و دکترای عرفان اسلامی) (استادیار).
doi
چکیده
مفسران بلند آوازۀ قرآن، با نقل حدیثی از امام رضا در کتاب عیون اخبارالرضا، براینباورند که مراد از ذبح عظیم در آیۀ 107 سوره صافات: وَفَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ، حسینبن علی است. وی ذبیحالله و ثارالله است که قربانی شدنش در سال 61 ق تحقق یافت و بیگمان خداییترین و قرآنیترین شهید تاریخ است. ازاینرو سرایندگان شعر و ادب پارسی، دربارۀ بزرگی مقام و سترگی قیام خدایی و نیز شکوه و جاودانگیاش، سرودههای تأثیرگذار و دلانگیزی به یادگار نهادهاند که بهطبع نگاهی قرآنی و اهتمامی آیینی است. برجستهترین قطعۀ تاریخی که سرایندگان پارسیگوی به آن پرداختهاند، قطعۀ بیهمتای عاشوراست که با درخشش حسین و یاران غیور و شورمندش در سرزمین کربلا رخ نمود. با نگاه به این حماسۀ بزرگ و گرانبهاست که شاعران پارسیسرای، زنجیرۀ زرینی از سرایندگی را شکل دادهاند و شیواترین و شورانگیزترین اشعار عاشورایی را سرودهاند. این مقاله بر آن است تا شاعران و اشعار عاشورایی را دربارۀ حضرت ثاراللهـ آن اَبَر شهید ایمان و قرآنـ بهگونهای کلی و گزیده، از کسایی مروزی تا تجلی بهبهانی بیان و بررسی نماید.
