بررسی میزان بیان ژن و پروتئین Tau در سرم و بافت مغز رتهای مدل آلزایمر نژاد ویستار تیمار شده با سویههای پروبیوتیک لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتر
نویسندگان
1 گروه زیستشناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه زیستشناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه زیستشناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه زیستشناسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/ascij.2023.1978298.1459چکیده
بیماری آلزایمر یک نوع اختلال عملکرد مغزی است که منجر به تحلیل تواناییهای ذهنی بیمار از جمله می گردد. تشکیل کلافه های نوروفیبریلاری در داخل نورونها که در اثر هیپرفسفریلاسیون پروتئینهای تاو ایجاد می شوند از عوامل اصلی آلزایمر میباشد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی پروتئین Tau در بافت مغز و نیز سطح سرمی و بافت مغزی ژن کد کننده پروتئین تاو در رتهای مدل آلزایمری نژاد ویستار تیمار شده با سویههای جدا شده پروبیوتیک جنس لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتر تخلیص شده از ماست سنتی میباشد. در این پژوهش 30 سر رت نر بالغ نژاد به طور تصادفی در 5 گروه شش تایی به شرح زیر تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه موشهای آلزایمری شده، گروه شم، گروههای تجربی اول و دوم که موشهای آلزایمری شده به ترتیب سویههای پروبیوتیک Limosilactobacillus reuteri و Bifidobacterium longum جدا شده از ماست را با دوز CFU 109 × 5/2 به مدت یک ماه دریافت نموده اند. میزان بیان ژن و پروتئین تاو با استفاده از روش های Real time PCR و هیستوپاتولوژی بررسی گردید. نتایج نشان داد که هر دو سویه به ویژه سویه Bifidobacterium longum توانستند بیان ژن پروتئین تاو را در بافت مغز و نیز در سرم خون نسبت به گروه آلزایمر کاهش دهند. همچنین هر دو سویه به ویژه سویه Bifidibacterium longum عملکرد خوبی بر مهار کلافهای نوروفیبریلاری تاو داشته است. بنابراین به نظر میرسد سویههای پروبیوتیک Limosilactobacillu sreuetri و Bifidobacterium longum موجود در ماست میتوانند کاندیدهای مناسبی جهت کاهش بیان ژن و تجمعات پروتئین تاو در بیماری آلزایمر باشند.