اعتبار‌یابی مدل هوش‌سیاسی مدیران منابع انسانی با رویکرد اجتماعی

نویسندگان

1 گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران

2 گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران

3 گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف اعتبار‌یابی مدل هوش‌سیاسی مدیران منابع انسانی با رویکرد اجتماعی در دانشگاه‌های علوم‌پزشکی شمال‌غرب کشور انجام شد. این مطالعه از حیث هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده‌ها توصیفی-پیمایشی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ مدیران، کارشناسان و کارکنان بود که حجم‌نمونه با توجه به معیارهای کفایت نمونه در مدل‌یابی معادلات ساختاری تعیین و تعداد 165 نفر از طریق نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته بود که روایی محتوایی و سازۀ آن به تأیید خبرگان رسید و پایایی آن نیز تأیید شد. در راستای اعتبار‌یابی مدل، پس از تأیید ساختار مفهومی، اولویت‌بندی مؤلفه‌ها با استفاده از فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP)، انجام گرفت. نرخ ناسازگاری (CR)، برابر با 01/0 به‌دست آمد که بیانگر سازگاری مطلوب قضاوت‌هاست. نتایج نشان داد مؤلفه‌های مدل به‌ترتیب اولویت شامل: هوش‌سیاسی فردی با وزن (294/0)، بستر و الزامات محیطی (205/0)، توانمندی‌های اجرایی سیاسی (203/0)، پیامدهای هوش‌سیاسی (177/0) و راهبردهای توسعۀ هوش‌سیاسی (121/0)، هستند. یافته‌های بخش کمّی مبتنی‌بر مدل‌سازی معادلات ساختاری نیز حاکی از برازش مناسب مدل با داده‌های تجربی و معناداری تمامی مسیرها (p<0/001) بود. بیشترین اثر مستقیم با ضریب 91/0 مربوط به توانمندی‌های اجرایی سیاسی است‌که نشان‌دهندۀ نقش تعیین‌کنندۀ هوش‌سیاسی در کاربست عملی تصمیمات مدیریتی است. درنتیجه، هوش‌سیاسی فردی شامل درک محیطی، مهارت شبکه‌سازی و خودکنترلی به‌عنوان محوری‌ترین مؤلفه در موفقیت مدیران منابع انسانی با رویکرد اجتماعی تأیید شد.