هخامنشی گرایی در سیاست گذاریهای فرهنگی حکومت محمدرضاشاه پهلوی
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/irs.2025.491870.1235چکیده
بررسی دوران 37 سالة حکومت محمدرضا شاه پهلوی نشان میدهد که در میان ابعاد اندیشة باستانگرایی این حکومت، توجه، علاقه و دلبستگی به فرهنگ و تمدن هخامنشی از جایگاه برجستهای برخوردار بوده است. این موضوع که از آن میتوان به پدیده هخامنشیگرایی یاد کرد، بسیاری از سیاستها و راهبردهای پهلوی دوم را تحتتأثیر قرار داد. مقالة حاضر با بهرهگیری از روش توصیفی- تحلیلی درصدد پاسخ به این سؤال است که محمدرضا شاه پهلوی در سیاستگذاریهای فرهنگی خود چه رویکردی به تاریخ و تمدن هخامنشی داشته است؟ یافتههای این بررسی نشان میدهد محمدرضا شاه و کارگزاران فرهنگیاش سهم بسیار مهمی از سیاستها و برنامههای فرهنگی حکومت پهلوی دوم را به احیا و ترویج فرهنگ و تمدن هخامنشی در عرصة داخلی و خارجی اختصاص داده بودند. مهمترین تجلّیات هخامنشیگراییِ فرهنگی، در عرصههایی همچون هنر نمایش، موسیقی؛ ساخت و طراحی آثار و نمادهای هخامنشی؛ نامگذاری هخامنشی بر روی مکانها، رویدادها و سالها؛ برگزاری نمایشگاهها، کنگرهها، مسابقات و جشنها به مناسبت بزرگداشت و یادبود هخامنشیان؛ تألیف، ترجمه و چاپ کتاب و مقاله در مورد هخامنشیان و ابداع تقویم شاهنشاهی با مبدأ هخامنشی بروز و ظهور کرد. باید گفت برجستهکردن تمدن هخامنشی از سوی محمدرضا شاه و توجه و علاقه خاص وی از میان سلسلههای باستانی ایران به هخامنشیان، بهدلیل کارکرد پویا و بالندة میراث خوشنام و موردتمجید این حکومت در عرصة فرهنگی، دینی، سیاسی، هنری و... جهانِ معاصر بود که حکومت پهلوی با تبلیغ و ترویج آنها میتوانست برای ارتقای جایگاه ایران و سلطنت خود در عرصة داخلی و مناسبات جهانی استفاده کند.