گذار از حقوق سخت به حقوق نرم در حقوق بینالملل با تأکید بر توافقنامه آب و هوایی پاریس
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار گروه حقوق و علوم سیاسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22034/ejs.2022.335634.1206چکیده
زمینه و هدف: بحث گذار از مقررات سخت از جنبههای مغفول حقوق بینالملل است که در این مقاله تلاش شده با تأکید بر کنوانسیون تغییرات اقلیمی پاریس تبیین و تحلیل شود.مواد و روشها: مقاله توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش کتابخانهای به بررسی سؤال مورداشاره پرداخته است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافتهها: در حقوق بینالملل شاهد گذار از حقوق سخت به حقوق نرم هستیم. این به ویژه در زمینه مسائل زیستمحیطی مصداق دارد. حقوق نرم به دلیل انعطاف و انطباق با شرایط، ایجاد شرایط مشارکت گسترده دولتها و کاهش مقاومت آنها در قبال اجرای دستورالعملها بیش از پیش موردتوجه روزافزون قرارگرفته است. ویژگیهای مورداشاره حقوق نرم سبب شده، دارای پتانسیل بالایی در توافقات و تصمیمات جمعی بینالمللی به ویژه در زمینه مسائل زیستمحیطی داشته باشد.نتیجهگیری: کنوانسیون تغییرات اقلیمی پاریس تعهدات متعددی برای کشورهای پیشرفته، درحالتوسعه و کوچک در راستای کاهش انتشار گازهای گلخانهای تعریف کرده است که در چارچوب حقوق نرم قابل تبیین است. فقدان ضمانت اجرای الزامآور آن گونه که در حقوق سخت مطرح است و تعهدات داوطلبانه اعضاء مبتنی بر همکاری و همزیستی دولتها و تدوین مکانیسم حل و فصل اختلافات مبتنی بر سازش و همکاری مهمترین مصادیق و جنبههای گذار از حقوق سخت به حقوق نرم در کنوانسیون تغییرت اقلیمی پاریس است.