تحلیل نقش اساتید و فضای آموزشی بر جامعه‌پذیری سیاسی باتوجه‌به تحولات فرهنگی و اجتماعی نُوین (مورد مطالعه: دانشگاه آزاداسلامی واحد شیراز)

نویسندگان

1 گروه علوم‌سیاسی-جامعه‌شناسی سیاسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاداسلامی، شیراز، ایران

2 گروه علوم‌سیاسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاداسلامی، شیراز، ایران

3 گروه جامعه‌شناسی سیاسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاداسلامی، شیراز، ایران

doi
چکیده

جامعه‌پذیری سیاسی دانشجویان به‌عنوان فرایندی چندوجهی، تحت‌تأثیر عوامل متعددی در محیط دانشگاهی قرار دارد. هدف این پژوهش تحلیل نقش اساتید و فضای آموزشی بر جامعه‌پذیری سیاسی دانشجویان باتوجه‌به تحولات فرهنگی و اجتماعی نُوین در دانشگاه آزاداسلامی واحد شیراز بود. مطالعه با رویکرد ترکیبی و با بهره‌گیری از روش تحلیل مضمون در بخش کیفی (مصاحبه با ۱۸ نفر از اساتید و مدیران) و روش پیمایش در بخش کمی (۳۹۰ نفر از دانشجویان)، انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته با پایایی 97/0 بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS22 و MAXQDA تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که جامعه‌پذیری سیاسی تحت‌تأثیر 4 مقولۀ اصلی حضور آموزشی (۲۶درصد)، حضور شناختی (۲۴درصد)، حضور اجتماعی (۲۲درصد) و تحولات فرهنگی و اجتماعی نُوین (۲۸درصد) قرار دارد. مؤلفه‌های اساتید ۹۱درصد از واریانس جامعه‌پذیری سیاسی را تبیین کردند که دراین میان مواضع سیاسی اساتید (۰/۴۸=β)، قوی‌ترین پیش‌بین بود. نتیجه‌گیری می‌شود که جامعه‌پذیری سیاسی موفق نیازمند رویکردی جامع با توجۀ هم‌زمان به نقش اساتید، فضای آموزشی، تعاملات اجتماعی و تحولات نُوین است.