طراحی مدل مدیریت یکپارچه صنعت گردشگری ورزشی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادگروه علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد گروه جغرافیا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 ‏ استادیار گروه علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران

doi
10.22131/sepehr.2023.2005124.2987
چکیده

وجود انواع تفرق ­های قانونی، نهادی، وظیفه ای، ساختاری همچنین انواع بازیگران با قدرت ­های متفاوت  و در برخی اوقات  نابرابر سبب شده که تحقق یکپارچگی به یک مسئله اساسی در گردشگری­ ورزشی تبدیل شود. این پژوهش در راستای طراحی الگوی مدیریت ­یکپارچه در گردشگری­ ورزشی ایران صورت گرفت. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته(کیفی-کمّی) و با استراتژی اکتشافی(توسعه ابزار) انجام شد. دربخش کیفی؛ شاخص ­های مدیریت­ یکپارچه صنعت­ گردشگری­ ورزشی ایران از طریق مصاحبه عمیق و نیمه ­ساختار یافته با متخصصان و کلیه صاحبنظران درگردشگری، گردشگری ­ورزشی و مدیریت ­ورزشی شناسایی و با بهره ­گیری از نظریه ­داده ­بنیاد(رویکرد گلیزر) با سه مرحله کدگذاری تجزیه و تحلیل شد. به­ این ­ترتیب پرسشنامه ­ای براساس هشت معیار: همچنین 29 زیرمعیار، در مقیاس پنج­ ارزشی ­لیکرت با 119سؤال تدوین شد. روایی و پایایی پرسشنامه با تحلیل عاملی تأییدی اکتشافی و آلفای­ کرونباخ(96%) بررسی شد. جامعه ­آماری بخش کمّی شامل 600 نفر از کارشناسان و مدیران وزارت ­های میراث ­فرهنگی، ورزش­ و­جوانان همچنین سازمان­ حفاظت ­محیط­ زیست،­ سازمان هواپیمایی ­کشوری، کمیته ­ملی­ المپیک ­و­ پارالمپیک،­ دفاتر خدمات مسافرتی و فعالان بخش خصوصی همچنین دانشجویان­ و ­اساتید ­دکتری ­مدیریت ­ورزشی بود. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات در بخش توصیفی از روش ­های فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد استفاده شد. نرمال ­بودن داده ­ها با آزمون­ کلومووگروف-اسپیروف(0.05<) بررسی شد. در بخش آمار استنباطی از آزمون مدل ­یابی معادلات ­ساختاری، آزمون­ فریدمن(0.001=P) و ضریب ­همبستگی ­پیرسون با­کمک نرم ­افزار های AMOS و SPSS استفاده شد. برمبنای یافته ­ها هشت شاخص سیاستی - برنامه­ ای، وظیفه­ ای، مدیریتی، قانونی، نهادی، ساختاری، ذینفعان، ابزار­ و­ منابع به ­عنوان عوامل مؤثر مدیریت یکپارچه گردشگری ­ورزشی ایران شناسایی شدند. در این بین؛ شاخص قانونی با آماره(13.077=  t) و زیر­معیار بودجه" با مقدار آماره(27.606=  t) بیشترین تأثیر را دارند. همچنین بین معیارهای اصلی پژوهش ارتباط معنی­ داری در سطح99% وجود دارد. به این ترتیب پیشنهاد می­ شود، مسئولین و سیاست­گذاران در این حوزه با ­بهره­ گیری از نتایج پژوهش، در راستای کاربست مدیریت یکپارچه در تمامی ابعاد، زمینه را برای قرار گرفتن گردشگری ­ورزشی ایران در مدار توسعه همه­ جانبه، فراهم کنند.