بررسی اثر ریشه گیاه دیوخار ترکمنی (Lycium depressum) بر بیان ژنهای Bcl2، Bax و ارزیابی فعالیت کاسپازهای 3 و 6 در سلولهای سرطانی دهانه رحم (هلا)
نویسندگان
1 گروه داروسازی و علوم دارویی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه داروسازی و علوم دارویی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه سلولهای بنیادی و سلول درمانی، پژوهشکده مهندسی بافت و پزشکی بازساختی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، وحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/ascij.2023.1979055.1463چکیده
سرطان رحم سومین علت مرگ ناشی از سرطان، در زنان می باشد. پس از سرطان سینه، سرطان گردن رحم شایع ترین سرطان در زنان است. امروزه به دلیل عوارض جانبی متعدد شیمی درمانی و پرتو درمانی که در اثر استفاده از آنها برای بیمار ایجاد میشود و همچنین مقاومت سلولهای سرطانی به درمان های رایج باعث شده است که محققین رو به داروهای جدید با اثر بیشتر و سمیت کمتر بیاورند. هدف از بررسی حاضر ارزیابی اثر ریشه گیاه دیوخار ترکمنی بر بیان ژنهای Bcl2، Bax و ارزیابی فعالیت کاسپازهای 3 و 6 در سلولهای سرطانی دهانه رحم(هلا) بود. در این مطالعه ابتدا عصاره گیاه دیوخار ترکمنی به روش خیساندن بدست آمد، در ادامه سلولهای سرطانی گردن رحم تهیه و کشت داده شدند، به منظور محاسبه دوز بهینه اثر بخشی عصاره از تکنیک MTT استفاده شد. غلظتهای 25 و 50 میلیگرم/میلیلیتر به عنوان دوزهای بهینه انتخاب شدند. سپس ارزیابی بیان ژنهای Bcl2 ، Baxتوسط تکنیک Real-time PCR انجام شد. در ادامه به منظور ارزیابی فعالیت کاسپازهای 3 و 6 در دوزهای موثر عصاره بر روی سلولهای سرطانی دهانه رحم (هلا) اثر داده شدند و با استفاده از تکنیک ایمونوسیتوشیمیICC) ) بیان پروتئین اندازه گیری شد. نتایج این پژوهش نشان داد که ریشه گیاه دیوخار ترکمنی میتواند تغییراتی در بیان ژنهای مهم Bcl2 و Bax در مسیر القاء آپوپتوز ایجاد نماید. علاوه بر این بیان پروتئین کاسپاز 3 و 6 را در سلولهای سرطانی افزایش می دهد. پس میتوان امید داشت در تحقیقات تکمیلی بر روی عصاره ریشه گیاه دیوخار ترکمنی به عنوان یک کاندید در درمان طب مکمل مد نظر قرار گیرد.