طب عامیانه و تداعیهای آن، در شعر صائب تبریزی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
doi
چکیده
چنانکه بر همۀ اهالی ادب روشن است، یکی از ویژگیهای سبک هندی، یافتن معانی بیگانه و دور از ذهن و تصاویر تو در تو بههمراه مضامین جدید است. سبک هندی با تمام ویژگیهایی که دارد، منبع عظیمی از بنمایهها ست؛ بنمایههایی از هر قلمرو که به ذهن مخاطب خطور میکند. شاعر سبک هندی، از تمام ظرفیت زبان وادبیات بهره میگیرد تا به هدف خود برسد. یکی از این ظرفیتهای زبانی که کمکحال شاعر در خلق مضامین بدیع است، زبان و باور مردم عامی است. صائب بهعنوان یکی از شاعران شاخص این دوره، بنمایههای عامیانه در حوزۀ طب و درمان را در مرکز تداعیهای خود به کار برده و پایۀ گروهی از تصاویر شعری خود را بر آن بنا کرده است. در این مقاله کوشیده شده است، برجستهترین بنمایههای عامیانه در زمینۀ طب، که نقش مهمی در زندگی مردم عامی دارد، معرفی شوند. سپس، به ویژگیهایی که سبب شده این بنمایهها در مرکز توجّه صائب قرار گیرد، پرداخته شده است. علاوهبر آن به عناصری که این بنمایه ها تداعی کرده و تصویرهای شعری که ساخته، با ذکر مثال اشاره شده است.
