تحلیل برخی فرآیندهای واجی گویش بهبهانی در نظریة بهینگی
نویسندگان
1 گروه زبان شناسی دانشگاه تربیت مدرس
2 گروه زبانشناسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
این پژوهش به بررسی برخی از فرایندهای واجی رایج در گویش بهبهانی در چارچوپ نظریة بهینگی پرداخته است. این فرایندها عبارتند از: همگونی، حذف ، تضعیف همخوانهای b ، f ، v به غلت دولبی نرمکامی w در محیط پس از واکه، درج غلت دولبی نرمکامی [w] در التقای واکه، تبدیل انسدادی c به غلت کامی [j] در بافت پایان واژه. این پژوهش برای جمعآوری دادهها از روش میدانی و انجام مصاحبۀ هدفمند بهره برده است. علاوه بر این، برخی از دادهها از منابع مکتوب مانند پایاننامه و کتابهایی که دربارۀ گویش بهبهانی نوشته شده، استخراج شدهاند. یکی از نگارندگان مقاله نیز اهل بهبهان است و به عنوان گویشور نیز در این پژوهش نقش داشته و صحت داده ها را تایید می نماید. گویشوران ده نفر مرد و زن، بیسواد و تحصیلکرده در سنین مختلف بودهاند. پس از جمعآوری دادهها، واژه های موردِ نظر به دقت آوانویسی شده و در نظریۀ بهینگی به لحاظ واجشناختی تحلیل شده اند. پس از جمعآوری دادهها، واژه ها آوانویسی شده و در نظریة بهینگی تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که در این گویش فرایندهای حذف و تضعیف از سایر فرایندها بسامد بیشتر داشته اند.