تحلیل برخی فرآیندهای واجی گویش بهبهانی در نظریة بهینگی

نویسندگان

1 گروه زبان شناسی دانشگاه تربیت مدرس

2 گروه زبانشناسی دانشگاه تربیت مدرس

doi
چکیده

این پژوهش به بررسی برخی از فرایندهای واجی رایج در گویش بهبهانی در چارچوپ نظریة بهینگی پرداخته است. این فرایندها عبارتند از: همگونی، حذف ، تضعیف همخوان‌های b ، f ، v به غلت دولبی ­نرمکامی w در محیط پس از واکه، درج غلت دولبی­ نرمکامی [w] در التقای واکه، تبدیل انسدادی c به غلت­ کامی [j] در بافت پایان واژه. این پژوهش برای جمع‌آوری داده‌ها از روش میدانی و انجام مصاحبۀ هدفمند بهره برده است. علاوه­ بر این، برخی از داده‌ها از منابع مکتوب مانند پایان‌نامه و کتاب­هایی که دربارۀ گویش بهبهانی نوشته شده، استخراج شده‌اند. یکی از نگارندگان مقاله نیز اهل بهبهان است و به­ عنوان گویشور نیز در این پژوهش نقش داشته و صحت داده­ ها را تایید می­ نماید. گویشوران ده نفر مرد و زن، بی‌سواد و تحصیل‌کرده در سنین مختلف بوده‌اند. پس از جمع‌آوری داده‌ها، واژه­ های موردِ نظر به­ دقت آوانویسی شده و در نظریۀ بهینگی به ­لحاظ واج­شناختی تحلیل شده­ اند. پس از جمع‌آوری داده‌ها، واژه­ ها آوانویسی­ شده و در نظریة بهینگی تحلیل شده­ اند. نتایج نشان می­ دهد که در این گویش فرایندهای حذف و تضعیف از سایر فرایندها بسامد بیشتر داشته­ اند.