تبیین خاستگاه شر بر اساس گاهان
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
2 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
doi
10.22034/jrr.2021.252127.1788چکیده
گاهان به عنوان بنیان و شیرازه دین زردشتی و به دلیل انتساب به زردشت، مهمترین و قدیمیترین متن اوستا از یک سو، و عقیده انتخاب میان خیر و شر به عنوان مهمترین مسئله دین یادشده از سوی دیگر، دو محوری است که این مقاله بر اساس آنها در صدد است با کنکاش در آثار محققان مطرح در زمینه تبیین خاستگاه شر بر اساس گاهان و دستهبندی و تحلیل آنها راهحل پیشنهادی خود را عرضه کند؛ راهحلی که متکی بر دوبارهخوانی و تأمل بر یسنهای گاهانی و دارای دو ساحت است: اول ساحتی که مربوط به خود گاهان است و آن اینکه گاهان را متنی کلامی ندانیم، بلکه بپذیریم که متنی با ماهیتی اخلاقی است، حال آنکه محققان، آن را متنی کلامی دانستهاند. دوم ساحتی که مربوط به تجدید نظر در ماهیت شر در دین زردشتی است، به این معنا که به جای پذیرفتن ماهیت وجودی برای شر، برای آن ماهیت عدمی قائل شویم، در حالی که در آثار و نوشتههای مربوط به شر و مبدأ آن، اصرار بر ماهیت وجودی کاملاً آشکار است.
