تحلیل و دسته بندی بنمایه های نفرین و دعا در فرهنگ و ادب عامه تالشی شمالی

نویسندگان

1 زبان های باستانی ایران - دانشکده ادبیات و زبانهای خارجه - دانشگاه تبریز

2 زبان و ادبیات فارسی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهید مدنی آذربایجان،تبریز،ایران

doi
https://doi.org/10.82183/dif.2025.2312-1012
چکیده

نفرین‎ها و دعا‎های مردم هر سرزمینی، نمادی از آداب و روحیّات اجتماعی و درگیری زشتی‎ها و زیبایی‎های زندگی آن مردم در گذر زمان هستند. بررسی نفرین‎ها و دعا‎های موجود در هر یک از گویش‎های ایرانی اهمیت ویژه‎ای دارد، زیرا با بررسی این گونه‎ها می‎توان به فرهنگ و ساختارهای جامعه مورد پژوهش پی برد، و به درک بهتری از جامعه و روابط میان افراد آن جامعه رسید. در این پژوهش نفرین‎ها و دعا‎های عامّۀ زبان تالشی شمالی به صورت میدانی جمع آوری شدند و معلوم شد که گویشوران تالشی، اگر در شرایطی چون ظلم و ستم و کارهای دور از انتظار قرارگیرند لب به نفرین می‎گشایند، و اگر در شرایط ابراز محبت، پاسخ به اعمال نیک دیگران باشند آنگاه احساسات خود را با جملات دعایی نشان می‎دهند، بر این اساس نفرین‎ها در مضمون‎های چون: درخواست مرگ، درخواست بیماری، درخواست کاهش رزق و روزی و درخواست عاقبت بد مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. دعاها نیز در موقعیت‎های خاص خود چون: دعای موقع سفر، کار، عیادت، اموات، تسلیت و تشکر و قدرشناسی، تقسیم بندی شدند و نمونه‎های مربوط به هر کدام آورده شد، بعد آوانویسی و ترجمه‎شان نیز ذکر شد.