تحلیل و دسته بندی بنمایه های نفرین و دعا در فرهنگ و ادب عامه تالشی شمالی
نویسندگان
1 زبان های باستانی ایران - دانشکده ادبیات و زبانهای خارجه - دانشگاه تبریز
2 زبان و ادبیات فارسی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهید مدنی آذربایجان،تبریز،ایران
doi
https://doi.org/10.82183/dif.2025.2312-1012چکیده
نفرینها و دعاهای مردم هر سرزمینی، نمادی از آداب و روحیّات اجتماعی و درگیری زشتیها و زیباییهای زندگی آن مردم در گذر زمان هستند. بررسی نفرینها و دعاهای موجود در هر یک از گویشهای ایرانی اهمیت ویژهای دارد، زیرا با بررسی این گونهها میتوان به فرهنگ و ساختارهای جامعه مورد پژوهش پی برد، و به درک بهتری از جامعه و روابط میان افراد آن جامعه رسید. در این پژوهش نفرینها و دعاهای عامّۀ زبان تالشی شمالی به صورت میدانی جمع آوری شدند و معلوم شد که گویشوران تالشی، اگر در شرایطی چون ظلم و ستم و کارهای دور از انتظار قرارگیرند لب به نفرین میگشایند، و اگر در شرایط ابراز محبت، پاسخ به اعمال نیک دیگران باشند آنگاه احساسات خود را با جملات دعایی نشان میدهند، بر این اساس نفرینها در مضمونهای چون: درخواست مرگ، درخواست بیماری، درخواست کاهش رزق و روزی و درخواست عاقبت بد مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. دعاها نیز در موقعیتهای خاص خود چون: دعای موقع سفر، کار، عیادت، اموات، تسلیت و تشکر و قدرشناسی، تقسیم بندی شدند و نمونههای مربوط به هر کدام آورده شد، بعد آوانویسی و ترجمهشان نیز ذکر شد.