پیشرفتهای اخیر فناوری زیستی در تهیه پانسمانهای زخم برای افراد دیابتی
نویسندگان
1 مرکز پژوهشی فرآورده های طبیعی و زیستی دارویی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/ascij.2023.1986190.1492چکیده
دردو دهه اخیر با توجه به اهمیت داروهای حاصل از فناوری زیستی و نقش مهم آنها در درمان زخمهای مزمن، مطالعات پیشبینی کردهاند که بازار مراقبت از زخم پیشرفته خصوصا زخمهای جراحی و زخمهای مزمن احتمالاً تا سال 2024 به 15 تا 22 میلیارد دلار خواهد رسید. بنابراین در مطالعه حاضر پیشرفتهای اخیر فناوری زیستی در زمینهی تهیه پانسمان زخم از ترکیبات حاصل از گیاهان و جانوران برای افراد مبتلا به زخم پای دیابتی بحث شده است. در این تحقیق روشها و رویکردهای تحویل عوامل درمانی برای درمان DFUs و در واقع نتایج اخیر مطالعات برون تنی و درون تنی، با تأکید بر پتانسیل منحصربه فرد پانسمانهای زخم مبتنی بر پلیمرهای طبیعی در درمان DFUs، جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفته است. مروری بر چالشهای پیشرو در درمان زخمهای مزمن، ناکافی بودن اثربخشی برخی از محصولات مراقبت از زخم را نشان میدهد که بیانگر این است که خانوادهها و دولت باید با چالشهای پزشکی برای دورههای طولانیتری مبارزه کنند. زخم پای دیابت نوعی زخم مزمن است که میتواند باعث عفونتهای شدید و حتی قطع عضو شود. مواد زیستی که در حال حاضر به عنوان ماتریکس برای ترمیم زخم استفاده میشوند را میتوان با توجه به منشاء آنها به انواع طبیعی و مصنوعی طبقهبندی کرد. با توجه به ویژگیهای تخریب آسان، زیست سازگاری قابل توجه، کاهش پاسخهای التهابی و ماهیت غیر ایمنیزا، مواد زیستی طبیعی مانند، کیتوزان، الژینات، سلولز، اسید هیالورونیک، فیبروئین ابریشم، کلاژن به طور گستردهای برای ترمیم زخم پای دیابتی توصیه شده است.