داوری پذیری دعاوی مالکیت فکری
نویسندگان
1 دانشگاه
2 گروه حقوق، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه
doi
10.71488/cyberlaw.2025.1217494چکیده
داوری به عنوان جایگزینی برای دادرسی در دادگاههای سنتی به دلیل کارآیی، محرمانگی و تخصص ویژهاش در رفع اختلافات شناخته شده و در دعاوی بینالمللی نیز جایگاه مهمی یافته است. با این حال، کاربرد داوری در ادعاهای مالکیت فکری همچنان محل بحث و بررسی است. این مقاله به بررسی امکان یا عدم امکان داوری در اختلافات مالکیت فکری میپردازد. با تحلیل پیچیدگیهای حقوقی مسائل مالکیت فکری، از جمله نقش محرمانگی و چالشهای قانونی، این مطالعه توازنی حساس بین مزایای داوری و نیازهای حفاظت از مالکیت فکری را بررسی میکند. در حوزه مالکیت فکری، مسائل حقوقی اغلب پیچیده و تخصصی هستند و نیاز به دانش عمیق در این زمینه دارند. داوری میتواند با ارائه یک بستر محرمانه و تخصصی، فضای مناسبی برای حل و فصل این نوع اختلافات فراهم کند. با این حال، نگرانیهایی نیز در مورد اجرای تصمیمات داوری و تضمین عدالت در موارد خاص وجود دارد. این مقاله با بررسی موارد واقعی و مطالعات موردی، چالشهای موجود در استفاده از داوری برای دعاوی مالکیت فکری را برجسته میکند. در پایان، هدف این مقاله از طریق تجزیه و تحلیل دقیق ادبیات مرتبط و مطالعات موردی و با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی، ارائه پاسخ به این پرسش است که در چه مواردی امکان استفاده از داوری در دعاوی مالکیت فکری وجود دارد و در چه مواردی این امکان وجود ندارد. با توجه به نتایج این بررسیها، میتوان راهکارهایی برای بهبود و توسعه استفاده از داوری در این حوزه پیشنهاد داد.