جایگاه طب سنّتی و گیاهان دارویی در بوستان سعدي

نویسندگان

1 دانشگاه پیام نور

doi
https://doi.org/10.82183/dif.2025.1189098
چکیده

یکی از وجوه مطالعه در فرهنگ عامّه، مطالعه و برّرسی نوع باورها و چگونگی عقاید مردم در مواجهه با بیماری‌هاست. از آنجا كه بسياري از عناصر فرهنگ عامّه همچون: آداب و رسوم، اعتقادات و باورها، بازی‌ها و سرگرمي‌ها، پوشاك و خوراک، طب سنّتي و عاميانه و ساير موارد ديگر در ادبيّات فارسي انعكاس يافته است، در اين جستار كوشش شده تا به برّرسي طب سنّتي در كتاب بوستان سعدی كه تأثیر انکارناپذیری بر فارسي ‌زبانان گذاشته و منعكس‌كنندة آيين و سنّت ملّي مي‌باشد، بپردازیم. شاعران پارسی زبان نه تنها بر علوم ادبی که برخی از آنها در علوم مختلف زمان از قبیل فقه و کلام، عرفان و تصوّف، تاریخ و جغرافیا، طب و نجوم از عالمان و دانشمندان معاصر خود بوده‌اند، و با به کارگیری علوم مزبور، به ویژه علم طب، به آثار خویش، روح و لطافتی خاصّ بخشیده‌اند. گروهی از این بزرگان نیز گرچه طبيب نبوده‌اند، با طبیبان حاذق زمان خود مجالست داشته و یا اینکه از نحوة طبابت مرسوم در آن دوران با خبر بوده‌اند. به طوری که تأثیر شگرف این دانش در اشعار لطیفشان به خوبی تجلی کرده است.