فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بواسطۀ عدم¬قطعیت¬های فراوان موجود در زلزله و بروز خرابی ساختمانها ناشی از آن، تعیین نرخ بیمۀ زلزله یکی از چالش¬برانگیزترین نوع بیمه¬ها می¬باشد و تابع متغیرهای مختلفی از جمله سطح خطر زلزله است. هدف از انجام تحقیق حاضر ارزيابي ميزان تأثير سطح خطر لرزه¬اي بر نرخ بيمة ریسک محور ساختمانها در برابر زلزله تعریف شده است. برای این منظور ابتدا یک چارچوب ریسک محور جهت محاسبۀ نرخ بیمۀ زلزله پایه¬ریزی گردید که در آن دو جز اصلی منحنی¬های خطر لرزه¬ای و منحنی¬های شکنندگی وجود داشت. جهت تعیین منحنی¬های خطر لرزه¬ای، با تعریف مدل لرزه¬خیزی شهر تهران و انجام یک تحلیل احتمالاتی خطر لرزه¬ای، این منحنی¬ها در سه سطح خطر لرزه¬ای کم، متوسط و زیاد تعیین شدند. جهت تعیین جزء دوم، یعنی منحنی¬های شکنندگی، پنج ساختمان هدف تحت اثر 120 عدد شتابنگاشت مورد تحلیل دینامیکی افزاینده قرار گرفت و منحنی¬های مدنظر تعیین گردید و در نهایت پانزده نرخ بیمۀ زلزله محاسبه گردید. بر اساس نتایج حاصل، تغییر سطح خطر زلزله از کم به متوسط و از متوسط به زیاد (که در آنها شتاب حداکثر زمین حدود 50% و 40% افزایش می¬یابد) سبب می¬گردد نرخ بیمۀ زلزله حدود 120% و 85% افزایش یابد. بطور کلی می¬توان پیشنهاد داد به هر میزان که سطح خطر زلزله بر حسب شتاب حداکثر زمین افزایش پیدا کند، نرخ بیمۀ زلزلۀ باید 2/2 برابر افزایش یابد که میزان افزایش بسیار قابل توجهی است و نشان می¬دهد دستورالعملهایی که نرخ بیمۀ زلزله را مستقل از سطح خطر لرزه¬ای پیشنهاد می¬دهند دچار خطای بسیار زیادی خواهند شد.