تحلیل شاخصهای امنیت در سکونتگاه های غیر رسمی شهر تبریز (نمونه موردی: محلۀ ایدهلو)
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.48308/sdge.2023.232466.1137چکیده
یکی از چالشهای اساسی، معضل شکلگیری سکونتگاههای غیررسمی است. اینگونه سکونتگاهها، محیطی مساعد برای بروز ناهنجاریهای اجتماعی و باز تولید فقر و سر منشأ برخی جرائم هستند. با توجه به اینکه مسئله اسکان غیررسمی در شهرهای بزرگ، به معضلی اجتماعی و مدیریتی در برنامهریزی و مدیریت شهری تبدیل شده است، هدف اصلی این تحقیق، تحلیل شاخصهای تعیین کننده امنیت در محله ایدهلو شهر تبریز در رابطه با ارتقاء کیفیت سکونتگاههای غیررسمی بهمنظور افزایش رفاه، بهبود شرایط و دستیابی به استانداردهای کیفیت فضاهای شهری است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل جمعیت محله ایدهلو، معادل 26785 تن است. حجم نمونه با فرمول کوکران 378 نفر بدست آمد و برای تحلیل دادهها از روش معادلات ساختاری با نرمافزار SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج نشان داد که در معابر محله ایدهلو از کیفیت مناسبی برخوردار بودهاند، ارتکاب جرم کمتر بوده است. فضاهایی که نظارت اجتماعی و پلیس در آنها بالاتر بوده، میزان جرمها کاهش یافته است. این امر نشان میدهد که افزایش ساعت فعالیتهای اقتصادی-اجتماعی در محله به صورت شبانه روزی، باعث افزایش تمایل مردم بهحضور در فضاهای شهری و به تبع آن امنیت در محله شده و جرم ها کاهش یافته است. نورپردازی مناسب نیز میتواند تاثیر مثبتی در کاهش وقوع جرم و افزایش حس امنیت در محله داشته باشد.