بررسی تطبیقی خودشیفتگی(نارسیسم) در شعر خاقانی و متنبی
نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیات فارسی، استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
2 دکتری زبان و ادبیات عربی، استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
3 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهرکرد، چهار محال و بختیاری، ایران.
doi
چکیده
خاقانی و متنبی دو شاعر نامی ادبیات فارسی و ادبیات عرباند، که پیشگامان عرصه خودستایی و فخر شناخته میشوند. پژوهش حاضر در پاسخ به این سؤال که خاقانی و متنبی هر یک چگونه به خودستایی در شعر خود پرداختهاند صورت گرفته و نمونههایی از خودستایی را در شعر هر یک ارائه نموده است. آنچه باعث میشود دو شاعر به خودستایی بپردازند خلأهای درونی است و عقدههای روانشناسانه که این دو شاعر زودرنج از آن بیبهره نبودهاند؛ خاقانی به خرد و دانش و شعر خویش مباهات ورزیده و متنبی، شجاعت و دلیری و جنگجویی را در کنار شعر مایه فخر و برتری دانسته است. هر دو در این مسیر بسیار غلو کردهاند اما حلق تصاویر تازهتر و بکرتر از سوی خاقانی صورت گرفته است.
