انباشت خشکه دارهای خرد در فاز کاهش پایه ها در مراحل تکاملی توده های آمیخته راش
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
2 استادیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
4 استادیار، دانشکدۀ فناوری کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
doi
چکیده
خشکهدار خرد یک جزء جداییناپذیر از اکوسیستمهای جنگل است و کمّی کردن اندازه آن نقش مهمی در مدیریت اکوسیستمهای جنگلی خواهد داشت. فاز کاهش پایهها یکی از مهمترین فازهای تحولی در روند تکامل تودهها است. این پژوهش با هدف بررسی ویژگیهای کمی و کیفی خشکهدارهای خرد در فاز کاهش پایهها در پارسل 319 بخش گرازبن از جنگلهای کمتر دستخورده خیرود نوشهر انجام شد. به این منظور سه قطعهنمونه یک هکتاری در این فاز انتخاب و تمامی خشکهدارهای بزرگتر از ده سانتیمتر به روش آماربرداری صد درصد اندازهگیری شد. در قطعات نمونه یک هکتاری پنج قطعهنمونه چهار مترمربعی انتخاب و سپس مشخصات تمامی خشکهدارهای کمتر از 10 سانتیمتر شامل قطر، ارتفاع یا طول، نوع گونه و مشخصات کیفی شامل شکل و درجه پوسیدگی ثبت شد. بر اساس نتایج بهدستآمده گونه راش بیشترین فراوانی (54 درصد) را در بین خشکهدارها داشت و بعد از آن ممرز و دیگر گونهها به ترتیب 42 و چهار درصد از فراوانی خشکهدارها را به خود اختصاص دادند. کلاسه قطری 5-1 سانتیمتری و 10-5 سانتیمتری به ترتیب 5/62 درصد و 5/37 درصد از فراوانی خشکهدارها را در برداشتند. حجم متوسط خشکهدارهای خرد در مجموع سه قطعهنمونه، 9/45 و بهطور متوسط 3/15 مترمکعب در هکتار به دست آمد که 4/42 درصد از انباشت کل خشکهدارها (مجموع خشکهدار درشت و خرد) را در این فاز شامل شد. در این فاز هیچ خشکهداری با درجه پوسیدگی چهار مشاهده نشد.