بررسی آزمایشگاهی دستیابی به بتن فوق توانمند بدون بکارگیری بخار آب
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی عمران، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
2 دانشگاه ازاد تبریز/دانشیار/گروه عمران
3 دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات قشم
4 استاد یار گروه مهندسی عمران، واحد پژوهشگاه بین المللی زلزله، تهران، ایران
doi
10.71507/civil.2025.1207578چکیده
با توجه به توسعه صنعت ساختمان و نیاز به ساخت سازههایی با ارتفاع بلند و اهمیت زیاد، ساخت المانهایی با ابعاد کوچکتر و عمر مفید بیشتر، مهندسین را ملزم به ساخت بتنهایی با مقاومت بالاتر نموده است. مطالعات انجام شده در این راستا طی سالیان اخیر باعث پیشرفت چشمگیری در زمینهی ارتقای مقاومت فشاری و کششی بتنها داشته است که باعث ظهور بتنهای " فوق توانمند" با مقاومت فشاری بالای 150 مگاپاسکال (1500 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع) شده است. یکی از با اهمیتترین نکات این بتنها میتوان به مقاومت در برابر عوامل مهاجم همچون یون کلرید و سیکلهاي یخبندان اشاره نمود. در این تحقیق از الیاف میکرو فولادی، سیمان تیپ یک با ردهی مقاومتی 5/52 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع، ماسه سیلیسی، دوده سیلیس، فوق روانکننده بر پایه پلی کربکسیلات و آب استفاده شده است که در 5 طرح اختلاط مختلف مورد یررسی قرار گرفته است. عملآوری نمونهها یکسان و عمر بتنها در 7 روز و 28 روز مورد بررسی قرار گرفته است. سپس آزمایشات مقاومت فشاری و کششی برزیلی از نمونهها گرفته شد و نمونهی بهینه مد نظر، مقاومت فشاری 154 و کششی 21 مگاپاسکال را نشان داد.