معماری ادراک و بهینهسازی معماری غرفههای نمایشگاهی (حال و آینده)
نویسندگان
1 پژوهشگر دکتری معماری، گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران.
2 گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
3 گروه معماری ، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی ، پردیس، ایران
doi
https://doi.org/10.71930/DPAU.2024.1105120چکیده
با توجه به نحوه تبیین و تحلیل ادراک معماری در کارکردهای متفاوت، فضاهای نمایشگاهی مکانی برای نمایش و ارائه محصولات، ایدهها، نوآوریها، اهداف سازمانی یا اشخاص برای مخاطبان برجسته و عام است. برنامهدهی معماری غرفهها جهت جذب و مکث مخاطبین در فضا از اهداف اولیه برای افزایش بازدیدکنندگانِ نمایشگاههاست. نظریه تحقیق مبتنی بر تبیین رابطه طراحی فضاهای نمایشگاهی با شاخصهای ادراک با توجه به اهمیت شناخت عناصر بصری فرم غرفه و رفتارهای حرکتی است که ارتباطی قوی با مخاطب دارند. بنابراین این سوال مطرح میشود: کدام شاخصهای شناختی فضا در طراحی غرفههای نمایشگاهی تأثیرگذارتر است؟ روش تحقیق حاضر کیفی- کمی است که در آن مطالعات کیفی به روش تحلیل محتوا از متون و دادههای کمی پس از غربالگری دلفی با روش شبیهسازي - محاسباتی از نظر ماهیت توسط نرمافزارهای MicMac"" و "Scenario Wizard" با نگاه به آینده انجام شده است. در مدل پیشنهادی با توجه به نتایج بهینه سناریو، اشکال مربع یا منتظم به عنوان مناسبترین اشکال در فرم کلی غرفهها با تأکید عمده بر نور مصنوعی در بخش بینایی است. ابعاد بهینه غرفهها نیز به طور متوسط 80 تا 100 مترمربع در همنشینی شبکههای دسترسی شطرنجی است که عرض راهروها نباید کمتر از 8 متر باشند.
