اصول طراحی پیاده‌راه خیابان المهدی کرج با رویکرد سرزندگی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده هنر و معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب ، تهران، ایران.

2 استادیارگروه معماری، دانشکده هنر و معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران.

doi
https://doi.org/10.71930/DPAU.2024.1120694
چکیده

در دهه‌‌‌های اخیر با گسترش بی‌رویه شهر‌ها، نقش عابر‌پیاده در خیابان‌ها کمرنگ شده که این امر سبب ایجاد محیط‌های کسل‌کننده در شهر‌ها و کاهش سرزندگی فضاهای شهری شده است.‌‌ پیاده‌راه‌ها به دلیل نقش عملکردی، اجتماعی و فرهنگی ویژه، از مهمترین فضاهای شهری برای گذران اوقات فراغت و فعالیت‌های اجتماعی هستند. به همین دلیل خیابان‌ها و فضاهای باز مرکز شهرها، قابلیت بالایی برای تبدیل شدن به پیاده‌راه دارند. هدف از این پژوهش، تبیین اصول طراحی پیاده‌راه خیابان المهدی می‌باشد که باعث ارتقاء تعاملات اجتماعی و افزایش سرزندگی برای تعامل بین شهروندان شود. خیابان المهدی که یکی از پرترددترین خیابان¬های شهر کرج می¬باشد محلی برای دستفروشان شده است در صورتی که قابلیت پیاده¬محوری را دارد. روش تحقیق این پژوهش از نوع پژوهش¬های کیفی می باشد که از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و مشاهدات میدانی به روش توصیفی- تحلیلی گردآوری می¬شود. این مقاله نشان دهنده اهمیت یکپارچه¬سازی اصول مطرح شده در این پژوهش با نیازها و فرهنگ محله¬ی کرج برای ایجاد فضایی دعوت کننده و زنده است. این مطالعه تأیید می‌کند که توجه به کوچکترین جزئیات در طراحی می‌تواند تأثیرات عمیقی بر روحیه و رفتار شهروندان داشته باشد و هر فضای شهری را به سکویی برای غنی‌سازی زندگی اجتماعی و پایداری شهری تبدیل کند.در نهایت، مطالعه حاضر به این نکته دست یافته است که طراحی پیاده‌راه خیابان المهدی در کرج، با تأکید بر اصول سرزندگی و تعامل اجتماعی، پتانسیل قابل توجهی در بهبود کیفیت زندگی شهری و ایجاد فضایی دینامیک و پویا برای عموم مردم دارد. این طراحی، که بر مشارکت پذیری، ایمنی، دسترس‌پذیری، استفاده چندمنظوره و جذابیت زیبایی‌شناختی تأکید ورزیده بود، بستری مناسب برای ایجاد روابط اجتماعی و فعالیت‌های فرهنگی و اقتصادی می‌افریند.