مطالعه تغییرات هیستولوژی و هیستومتری معده و روده موشهای سوری نر مصرف کننده ی میکروپلاستیک نانو استایرن
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
2 گروه زیست شناسی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
3 گروه زیست شناسی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
4 گروه زیست شناسی جانوری، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22034/ascij.2024.2003866.1573چکیده
امروزه میکروپلاستیکها جزو مهمترین آلودگیهای محیط زیستی به شمار میروند که توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. این ذرات پلاستیکی با بلعیده شدن توسط جانوران وارد زنجیره غذایی شده و سبب آسیبهای جدی به انسان و جانوران میشوند. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر میکروپلاستیک نانو استایرنی بر سیستم گوارش پستانداران میباشد. موشها به 3 گروه 6 تایی تقسیمبندی شدند: گروه کنترل که یک مرتبه در روز 200 میکرولیتر آب مقطر به مدت 30 روز دریافت کرد. گروه اول که یک مرتبه در روز 200 میکرولیتر نانو استایرن با دوز 1/0 میلیگرم/کیلوگرم به مدت 30 روز دریافت کرد. گروه دوم که یک مرتبه در روز 200 میکرولیتر نانو استایرن با دوز 5/0 میلیگرم/کیلوگرم به مدت 30 روز دریافت کرد. روز بعد از آخرین گاواژ حیوان با کلروفرم بیهوش شد و نمونههای روده و معده جهت بررسیهای بافتی در محلول فرمالین 10 درصد بافری تثبیت با روش رنگآمیزی هماتوکسیلین- ائوزین رنگآمیزی شدند. برای تجزیه و تحلیل آماری و مقایسه بین گروهها از آزمون توکی استفاده شد. تمامی محاسبات با استفاده از نرمافزار Prism انجام شد و سطح معنیدار آزمونها ٠٥/٠ > p در نظر گرفته شد. یافتههای آماری نشاندهندهی کاهش قطر زیرمخاط، تعداد سلول پوششی، سلول اپیتلیوم در گروه آزمایشی 2 نسبت به گروه کنترل است. ارتفاع پرز روده و معده در گروه آزمایشی 2 نسبت به گروه کنترل افزایش نشان داد. نتایج این مطالعه نشان میدهد که اثرات نانو استایرن وابسته به غلظت میباشد و هرچه غلظت افزایش پیدا کند اثرات مخرب تری بر روده و معده بر جای خواهد گذاشت.