بررسی وابستگی دقت روش SPO2FRAG به ارتفاع سازه در تخمین ظرفیت فروریزش دیوارهای برشی فولادی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 Assistant Professor, Department of civil Engineering, Islamic Azad University, south Tehran branch, Tehran, Iran
3 گروه مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 هیات علمی گروه مهندسی عمران- سازه و زلزله دانشکده فنی مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
doi
10.71507/civil.2025.1228088چکیده
روشهای مبتنی بر تحلیل استاتیکی غیرخطی، مانند آنچه در ابزار SPO2FRAG پیادهسازی شده، بهعنوان جایگزینی سریع برای تحلیل دینامیکی فزاینده (IDA) جهت ارزیابی ظرفیت فروریزش سازهها معرفی شدهاند. بااینحال، دامنه اعتبار و دقت این روشهای تقریبی، بهویژه برای سیستمهای سازهای با ارتفاعهای متفاوت، همچنان یک حوزه فعال پژوهشی است. این مطالعه به طور خاص، وابستگی دقت برآوردهای SPO2FRAG به ارتفاع سازه را در سیستم دیوار برشی فولادی (SPSW) ارزیابی میکند. برای این منظور، چهار سازه ۴، ۸، ۱۲ و ۱۶ طبقه با سیستم SPSW مطابق با ضوابط طراحی لرزهای طراحی شدند. ظرفیت میانه فروریزش این سازهها یکبار از طریق تحلیل دقیق IDA با استفاده از ۲۲ جفت رکورد زلزله حوزه دور و بار دیگر با روش تقریبی SPO2FRAG محاسبه گردید. نتایج نشان میدهد که دقت SPO2FRAG بهشدت تحتتأثیر ارتفاع سازه است. این روش برای سازههای کوتاه مرتبه (۴ و ۸ طبقه) نتایجی محافظهکارانه ارائه میدهد، اما برای سازه بلندمرتبه (۱۶ طبقه) با نادیدهگرفتن اثرات مودهای بالاتر، ظرفیت فروریزش را به شکلی غیر محافظهکارانه و قابلتوجه (بیش از ۵۰٪) بیش از مقدار حاصل از تحلیل دقیق برآورد میکند. این یافته تأکید میکند که اگرچه SPO2FRAG ابزار مفیدی برای ارزیابی اولیه سازههای کوتاه است، اما کاربرد آن برای سازههای بلند به دلیل عدم توانایی در ثبت پاسخ دینامیکی پیچیده، توصیه نمیشود و میتواند به نتایج غیرقابلاطمینان منجر شود.
